…mendon vetëm për veten dhe kaq. I mungon përvoja, thotë se është ende i ri, por sa i ri është vallë? Të dyzetat po i trokasin në derë. Në këtë moshë, njeriu duhet të dijë çfarë thotë dhe çfarë propozon. Ai nuk dëshiron të lodhet, as të marrë përgjegjësi. Banesën e parë ia falën prindërit e gruas, të dytën tani kërkon ta marrë nga ne. Po vetë ai, ku është? Çfarë ka ndërtuar? Ka sjellë në jetë një fëmijë? Për këtë nuk duhet ndonjë mençuri e madhe.
– Gabova që e nisa këtë bisedë me ty, – u përgjigj Drita Dhrami me zë të ulët, – nuk dëgjova asgjë tjetër veç fyerjeve ndaj djalit tonë.
– Aspak nuk gabove. Dhe mos ma quaj fyerje. Unë thashë atë që mendoj, të vërtetën. Prandaj, thuaja qartë të dashurit tënd: babai është prerazi kundër. Nuk do të ketë asnjë shpërngulje. Le ta nxjerrë nga mendja atë apartament, derisa të vijë dita që t’i takojë natyrshëm.
– Mirë, do t’ia them, – tha ajo shkurt dhe nisi të vishte pallton.
– Ku po shkon në këtë orë? – u çudit Murat Nikolla. – Ka rënë nata.
– Nuk mund t’ia komunikoj këto gjëra djalit përmes telefonit.
– Pse jo? Ai është burrë apo fëmijë? Jo. Askund nuk shkon. Merr numrin dhe telefonoje. Tani.
Drita nuk kundërshtoi. Telefonoi Gentian Tahirin dhe i tha se i ati nuk e kishte pranuar propozimin. Hollësitë i la qëllimisht mënjanë.
Përgjigjja e djalit e la pa fjalë.
– Nuk kisha dyshim se kështu do të ndodhte, – tha Gentiani, pa e fshehur zhgënjimin. – Çfarë tjetër mund të prisja nga një njeri i huaj?
– I huaj? Çfarë po thua? – belbëzoi Drita.
– Po, sepse ai nuk është babai im i vërtetë, – foli me siguri Gentiani. – Jam kurioz të di kur kishit ndërmend të ma thoshit.
– Gentian, çfarë janë këto marrëzira? Kush ta futi këtë ide në kokë?
– Shoqja jote. Flutura Toplana. E di prej më shumë se një viti…
– Dhe ti heshtje gjithë këtë kohë?
– Mora shembull nga ju. Plus, shpresoja se nuk ishte e vërtetë. Tani jam i bindur: Flutura ka pasur të drejtë. Jo një herë, por njëqind herë.
– Nuk është e vërtetë! – shpërtheu Drita. – Do të shkoj menjëherë tek ajo dhe do ta sqaroj gjithçka!
– Si të duash, – u përgjigj ftohtë Gentiani dhe e mbylli telefonin.
– Çfarë ndodhi? – u alarmua Murat Nikolla. – Pse je kështu? Ku po shkon prapë?
– Kam një punë urgjente, – tha Drita mes lotësh dhe doli me nxitim nga banesa.
– Flutura, çfarë i ke thënë djalit tim?! – iu hodh ajo ish-mikes sapo hapi derën. – Si mund të gënjesh për gjëra kaq serioze?!
– Çfarë kam thënë? – u hutua Flutura. – Kur?
– Nuk e di saktësisht! Një vit më parë!
– Drita, mezi mbaj mend çfarë kam bërë dje, – u përgjigj ajo me habi. – Ti më pyet për ngjarje të para një viti…