…filloi t’i hidhte sime shoqeje vështrime e fjalë të pahijshme, duke e mbuluar me komplimente të tepërta. U përpoqa ta mbaja veten, por e pyeta drejtpërdrejt se si ishin punët e tua dhe ku ndodheshe tani. Dhe e di çfarë më tha, pa pikë turpi?
Marsel Elezi më pranoi se kishte bërë gabimin më të madh të jetës. Ai tha se ishte martuar me ty jo nga dashuria, por nga zilia që kishte ndaj meje. Gjithmonë kishte menduar se unë isha një hap përpara tij, në çdo drejtim. Dhe për inat, vetëm për inat, vendosi të të largonte nga unë, sikur të ishe një trofe.
Pastaj vazhdoi edhe më ftohtë. Tha se ti e kishe lodhur. Sipas tij, punoje pa pushim, flisje vetëm për ëndrra e plane, për një apartament tuajin, e detyroje të kursente çdo lek dhe të hiqte dorë nga kënaqësitë. Dhe si të mos mjaftonte kjo, ishe edhe shtatzënë.
Ai ma tha troç, Nora Prendi, se kishte dorëzuar kërkesën për divorc. Ti nuk pranoje të hiqje dorë nga fëmija, ndërsa ai nuk kishte asnjë dëshirë të jetonte me ty dhe foshnjën në një banesë me qira.
Ina Begaj, gruaja ime, është një njeri i rrallë. Kur dëgjoi gjithçka, ajo propozoi t’i jepnim hua para Marselit. Ne kemi biznesin tonë dhe nuk na mungon asgjë. Ina u prek nga gjendja jote dhe nga fëmija që ende nuk kishte ardhur në jetë. Edhe mua më dhembje zemra për ty.
Ia dhamë paratë Marselit dhe u siguruam që ai të blinte një banesë, me kusht që të mos të detyronte të abortoje. Këto ishin rregullat tona. Ai duhej ta kthente shumën pas tre vitesh. Tre vjet kaluan dhe ai nuk ktheu asnjë lek.
Pak kohë më parë u ndesha sërish me të. Me një qetësi të frikshme më njoftoi se ishte dashuruar me një tjetër grua dhe se po largohej prej teje. Premtoi se do t’i kthente paratë sapo të shiste apartamentin, por kërkoi kohë. Arsyeja? Duhej të të nxirrte ty dhe djalin nga shtëpia.
U trondita thellë nga ajo që dëgjova. U ktheva në shtëpi dhe ia tregova gjithçka Inës. Vendosëm pa hezitim të të ndihmonim. Paratë për banesën nuk na duheshin më.
Tani do të shkojmë te noteri. Marseli është tashmë atje. Apartamenti do të kalojë në emrin tënd. Do të jetosh aty me djalin tënd, pa frikë e pa pasiguri.
Nora nuk arrinte ta besonte se kjo po i ndodhte vërtet. Po, dikur ajo kishte qenë në një lidhje me Skënder Xhafa. Ishte një romancë e pastër, dashuria e parë e bankës së shkollës, ajo që mbetet gjatë në zemër. Pas mbarimit të shkollës kishin menduar të martoheshin, por prindërit këmbëngulën që fillimisht të merrnin diplomat.
Më pas nga ushtria u kthye Marsel Elezi, shoku i fëmijërisë së Skënderit. Ata kishin qenë të pandarë që nga kopshti, banonin në të njëjtin oborr. Por prindërit e Skënderit u zhvendosën në një lagje tjetër, pikërisht kur ai duhej të fillonte shkollën, dhe shoqëria u shkëput.
Vetëm vite më vonë, përmes rrjeteve sociale, Marseli arriti ta gjente sërish mikun e vjetër. Në atë kohë ai jetonte ende me të ëmën dhe ëndërronte të largohej prej saj. Kërkonte një vajzë që të kishte shtëpi, por fati nuk i buzëqeshi. Derisa u shfaq Nora. E butë, e hijshme dhe thellësisht e dashuruar me shokun e tij.
Kjo dashuri i ngjalli zili Marselit. Ai nuk kishte provuar kurrë ndjenja të tilla dhe u bind se Nora mund ta donte edhe atë njësoj. Filloi t’i sillej rrotull, derisa i rrëfeu Skënderit se ishte dashuruar me të dhe i kërkoi të largohej.
Çuditërisht, edhe Nora u tërhoq nga sharmi dhe humori i Marselit. Ajo nisi t’i kthente vëmendjen dhe madje pranoi të dilte me të. Kur Skënderi e mësoi këtë, u largua nga qyteti.
Për më shumë se një vit ai vuajti në heshtje. Më pas njohu Inën. Mes tyre lindi një dashuri e pjekur, e sinqertë, që shëroi plagët e së kaluarës. Ata vendosën të ndërtonin jetën bashkë dhe u martuan.
Tani, Nora ishte pafundësisht mirënjohëse ndaj Skënderit dhe bashkëshortes së tij. Falë tyre, ajo u bë pronare e një apartamenti dhe nuk iu desh të endet me djalin nga një derë në tjetrën.
Megjithatë, ajo nuk ndihej rehat ta mbante këtë dhuratë pa e shlyer. Vendosi që paratë t’i kthente me këste. Kështu ranë dakord.
Me kalimin e kohës, Nora arriti të ngrihej në këmbë. Puna nga shtëpia i siguroi të ardhura të qëndrueshme. Ajo vazhdoi të investonte te vetja, të mësonte dhe të zhvillohej.
Gradualisht, shuma për apartamentin u shlye e gjitha. Banesa tani ishte e saja në çdo kuptim. Ndërkohë, ajo u afrua shumë me Inën. Gratë shpesh pinin çaj së bashku dhe ndanin mes tyre sekretet e vogla femërore.
Si u rregullua jeta e Marselit dhe Flutura Nushit, askush nuk e di me siguri. Shpresojmë që edhe ata ta kenë gjetur lumturinë. Ndërsa Nora, jo shumë kohë më parë, u martua sërish. Bashkëshorti i ri gjeti menjëherë gjuhën e përbashkët me vogëlushin Arben Kola.
Për më tepër, familja po pret një fëmijë tjetër. Çifti shpreson me gjithë zemër që Arbeni të ketë së shpejti një motër. Ja si jeta, herë pas here, na surprizon në mënyrat më të papritura. Rrugët e Zotit mbeten të pashpjegueshme.