Lavdrim Sala e nisi fjalën me një ton të qetë, por të prerë, sikur çdo rrokje të ishte peshuar më parë. Ai shpjegoi se gjendja e pacientit ishte përkeqësuar jo rastësisht dhe se diçka në procedurat e natës së kaluar nuk përputhej. Sytë e tij u ndalën një çast tek Hana Nushi, e cila qëndronte pranë derës, me duart e mbledhura fort, duke u përpjekur të mos binte në sy.
Disa mjekë nisën të shkëmbenin shikime të shqetësuara. Nexhat Molla kolliti lehtë, sikur donte të fitonte kohë, ndërsa Oltian Osmani uli kokën mbi dosje. Në atë heshtje të rëndë, Hana mori guximin të fliste. Ajo tregoi se, gjatë pastrimit të korridorit, kishte vënë re një shiringë të përdorur të hedhur në vendin e gabuar dhe një etiketë që nuk përkonte me orarin e regjistruar. Fjalët i dilnin të thjeshta, por të sakta.
Saimir Tola reagoi i pari, duke kërkuar sqarime, por Klea Marashi e mbështeti dëshminë, duke kujtuar një ndryshim të pashpjegueshëm në kartelë. Pesha e së vërtetës ra mbi sallë. Drejtori e kuptoi se ky nuk ishte më një dyshim i vogël, por një nyje që duhej zgjidhur menjëherë. Mbledhja mori një kthesë vendimtare, dhe askush nuk dyshonte më se dita do të mbyllej pa pasoja.