As që i shkonte ndër mend Kastriot Canit të pyeste se si ia dilte një grua në moshë të bënte kaq shumë gjëra brenda ditës. Përgjigjja ishte e dukshme: ajo nuk humbiste orë të tëra me telefon në dorë, madje edhe televizorin e ndizte vetëm në një orar të caktuar, kur transmetohej seriali i saj i parapëlqyer. Punët e shtëpisë nuk i ngjallnin nervozizëm, sepse gjithë jetën ishte kujdesur për familjen dhe i kryente gjithçka me përvojë, pa lëvizje të kota, me një rregull që vinte nga zakoni dhe dashuria.
Çuditërisht, gjatë dy javëve të qëndrimit, Gëzime Mëhilli nuk gjeti asnjëherë arsye për t’i bërë dhëndrit qortime apo ligjërata. Vendosi vetëm një kusht të vetëm: Kastrioti të mos vonohej pas orarit të punës, përndryshe ajo do ta humbiste autobusin e saj të mbrëmjes.
Një ditë para se të kthehej Marsela Çuko, Kastrioti i solli Gjergjit një karamele të madhe në shkop. Djali e futi me gëzim në gojë dhe vrapoi drejt dhomës. Pas pak çastesh, shtëpinë e mbushi një tingull i çuditshëm, i thellë. I tmerruar, Kastrioti u hodh në këmbë dhe kuptoi se i biri ishte mbytur. Gjergji ishte shtrirë në dysheme, fytyra i ishte skuqur flakë dhe ajri nuk i hynte në mushkëri. Frika e paralizoi për një sekondë.
Gëzime, e cila po bëhej gati të largohej, u fut me vrull në dhomë pa thënë asnjë fjalë. E kapi djalin nga këmbët, e ktheu me kokë poshtë dhe filloi t’i binte fort në shpinë. Karamelet u shkëputën. Djali më në fund mori frymë, kolliti fort dhe shpërtheu në të qara.
Kastrioti u përkul mbi të, e shtrëngoi pas vetes dhe më pas ngriti sytë plot mirënjohje nga vjehrra. Për herë të parë e pa Gëzimen të përlotur dhe të rraskapitur.
– Nuk po më mbajnë këmbët, – tha ajo me zë të ulët. – Sonte do të rri këtu. Kam frikë se përndryshe rrëzohem rrugës.
Në mëngjes, kur kishin mbetur vetëm disa orë deri në mbërritjen e Marselës, Gëzime papritur propozoi:
– Po sikur ta lëmë Marselën të vazhdojë punën? Sa ka mbetur deri sa Gjergji të shkojë në kopsht? Gjashtë muaj? Për këtë kohë unë kujdesem për të. Pa nerva, pa zhurmë.
I prekur thellë, Kastrioti e përqafoi vjehrrën e tij të rreptë. Me kujdes, me forcë.
Ashtu siç përqafohen nënat.