Në të njëjtën mënyrë sillej familja edhe me vjehrrën.
Të gjithë e dinë se në një martesë shumë gjëra varen nga gruaja: ajo është “qafa” që e drejton kokën. Dhe Yllka Beqiri, me natyrën e saj të butë dhe të arsyeshme, i kishte lënë Marsel Osmanit hapësirë të plotë për ta ndihmuar nënën e tij në përmasa të konsiderueshme. Një grua tjetër, pa dyshim, do ta kishte prerë këtë histori prej kohësh, duke ia mbyllur derën një tezeje të pacipë me ndonjë justifikim ironik.
Megjithatë, në sytë e Ikbale Dhramit, nusja mbetej gjithsesi “e keqja” e shtëpisë. Madje, të afërmit “zemërmirë” nga ana e djalit, herë pas here, i përcillnin Yllkës fjalë jo fort dashamirëse që vjehrra shprehte për të. Pse e bënin këtë? Çfarë fitonin?
Yllka, megjithatë, ishte grua e zgjuar. Ajo i “fshinte” të gjitha, nuk merrej me Ikbalen dhe zgjidhte ta injoronte. E rëndësishme ishte që burri i saj ishte në krahun e saj. Marseli vlerësonte njësoj si bashkëshorten e dashur, ashtu edhe nënën e tij.
Dhe ja, më në fund, arritën të shkonin në det! Për herë të parë gjatë gjithë bashkëjetesës së tyre. Ishte pikërisht dhëndrit që i lindi ideja: në vend të nënës së tij, të merrnin me vete Mimoza Sinanin, që edhe ajo të çlodhej pak.
Sidomos sepse destinacioni ishte një qendër pushimi për prindër me fëmijë. Për Elira Qosjen kishte edukatorë, lojëra dhe aktivitete të organizuara, ndërsa gjyshja mund t’ia kushtonte kohën vetes.
Financat nuk ishin fort në rregull; familja madje kishte menduar të merrte një kredi të vogël. Por atëherë ndërhyri motra e madhe e Yllkës, e cila u ofrua të mbulonte dy të tretat e kostos së pushimit për nënën e tyre.
Më pas erdhi edhe telefonata nga “mamaja e bukur”, e cila kishte marrë vesh për këtë padrejtësi të tmerrshme: deri atëherë, sipas saj, gjithçka ishte ndarë gjithmonë në mënyrë të barabartë. Kështu që, në mendjen e Ikbale Dhramit, nuk kishte asnjë arsye për pakënaqësi.
Fakti që Mimoza Sinani kalonte më shumë kohë me mbesën as që merrej parasysh: ajo, në fund të fundit, “s’kishte ç’të bënte tjetër”.
Dhe aty filluan ankesat:
— Po unë pse nuk vij me ju?
— Sepse, mami! — iu përgjigj i biri pa rrotulla. — Mendo pak vetë. Nga ti nuk kemi ndihmë, vetëm negativitet. Të gjithë janë keq, vetëm ti je në rregull.
Yllka, sipas teje, s’di të bëjë asgjë siç duhet, Elira është e paedukuar, vjehrra “katundare”, ndërsa ti — e vetmja e veshur me të bardha, mbi kalë.
Atëherë shoqërohu me të ngjashmit e tu. Nëse i gjen, sigurisht, gjë për të cilën kemi dyshime serioze.
Afërsisht kështu, por në një version më të butë, iu komunikua: pusho pa ne, mami. Dhe iu shpjegua hapur se pushimi i Mimoza Sinanit ishte paguar pothuajse i gjithi nga motra e Yllkës, ndërsa për të nuk kishte mundësi financiare — mezi kishin mbledhur lekët për veten.
Por Ikbale Dhrami nuk ishte nga ato gra që e pranonin lehtë një përgjigje të tillë…