Sikur të mos mjaftonte ndjesia e të qenit e tepërt, jeta e Elirës në atë shtëpi u kthye në një sprovë të përditshme. Bora ishte e përkëdhelur, e llastuar deri në palcë, dinte si të bënte për vete Teutën, të cilën e thërriste me përkëdheli “mami”, ndërsa për Elirën gjente gjithmonë ndonjë fjalë që ta nxirrte në dritë të keqe. Çdo gabim i vogël zmadhohej, çdo heshtje interpretohej si mungesë respekti.
As burri i ri i Teutës nuk e shihte me sy të mirë vajzën. Sa herë i jepej rasti, i pëshpëriste gruas se Elira ishte dembele, e pasjellshme, pa mirënjohje. Fjalët e tij, të hedhura si pa të keq, rëndonin mbi supet e saj si gurë.
E dëshpëruar, Elira iu lut të atit ta merrte me vete. Ai e përqafoi, i premtoi se do ta rregullonte situatën, por premtimet mbetën në ajër. Një ditë, me sytë e ulur, i rrëfeu se nuk mundej. Gruaja e tij e re kishte një djalë dhe së shpejti pritej të sillte në jetë edhe një fëmijë tjetër — një motër ose vëlla për Elirën. Atëherë ajo e kuptoi, me një qartësi të hidhur, se askush nuk ishte gati ta vinte në qendër të jetës së vet.
Megjithatë, ishte gjyshja. Iliriana Çela nuk kishte ndërmend të dorëzohej. Me këmbëngulje arriti të siguronte që mbesa të kalonte fundjavat tek ajo. Madje, një herë e kërcënoi hapur Teutën se do t’i drejtohej institucioneve nëse do ta pengonte vajzën të shkonte tek gjyshja. Teuta e njihte forcën e ish-vjehrrës dhe nuk guxoi ta sfidonte. Kështu, vizitat u bënë më të shpeshta, derisa një ditë Elira mbeti përfundimisht në shtëpinë e gjyshes.
Në familjen e re të të atit, ajo nuk u prit me brohoritje, por as nuk u përjashtua. U miqësua me bashkëshorten e tij dhe me djalin e saj, Gentianin. Kur lindi Eriola, vogëlushja u bë ura që i lidhi të gjithë. Gentiani dhe Elira nisën ta quanin njëri-tjetrin motër e vëlla pa ndrojtje.
Më vonë, Elira mësoi një të vërtetë të çuditshme: burri i Teutës kishte qenë dashuria e saj e parë. “Sa lot kam derdhur për të,” tregonte Teuta e lumtur, duke iu ngjeshur pas krahut si mace e përkëdhelur. “Me babanë tënd u martova nga inati… gjithmonë atë kam pasur në mendje.” Ndërsa ajo fliste me psherëtima romantike, burri rrinte shtrirë në divan, me një buzëqeshje të vetëkënaqur; në njërën anë i mbështetej Bora, në tjetrën Teuta.
Shpërngulja e plotë e Elirës te gjyshja ndodhi pa zhurmë. Madje dukej sikur Teuta u lehtësua. Në shtëpinë e të atit kishte më shumë qetësi; nuk ishte dashuri e zjarrtë, por kishte respekt. Me kalimin e kohës, boshllëkun e krijuar nga ndarja e prindërve e mbushi Iliriana, me urtësinë dhe përkujdesjen e saj.
Prindërit mbetën pjesë e jetës së saj, por si vizitorë të rrallë. I ati me bashkëshorten tregonin më shumë kujdes. Elira mbaroi shkollën, ndërsa Teuta përpiqej më kot ta afronte me Borën. Ajo provoi, për hir të paqes, por mes tyre nuk u krijua kurrë një lidhje e vërtetë.
Bora u hodh herët në aventura të rritura për moshën e saj. Teuta, e përqendruar tek martesa dhe tek përmbushja e dëshirave të burrit, ia la rritjen e saj pothuajse krejtësisht pas dore. Kohë për vajzën e vet nuk i mbetej; duhej ruajtur lumturia e sapogjetur.
Elira nuk u ankua. Nën drejtimin e gjyshes arriti të merrte një arsimim të mirë. Por kur Iliriana u sëmur papritur, e gjithë familja e të atit u gjend pranë saj. Gentiani ndihmonte sa mundte, ndërsa e vogla Eriola nuk i ndahej motrës. Pas ndarjes nga jeta të gjyshes, mbështetja e tyre u bë edhe më e fortë.
Teuta, ndërkohë, ishte e zënë duke nxjerrë Borën nga telashet e radhës. Kur u bë e qartë se apartamenti i Ilirianës do t’i kalonte Elirës, askush nga të afërmit nuk u çudit. Babai jetonte në shtëpinë e tij; Gentiani kishte një apartament nga i ati biologjik, ndërsa Eriolës do t’i mbetej banesa e prindërve. Çdo gjë dukej e rregulluar.
Të gjithë ishin të kënaqur… përveç Teutës. Ndoshta e lodhur nga barrët e Borës, ndoshta e shtyrë nga ndonjë llogari e vjetër, ajo vendosi të kërkonte llogari. Me zë të dridhur, por me sy të mbushur me mllef, iu drejtua Elirës dhe ish-bashkëshortit:
— Më latë pa asgjë… Unë ika dhe lashë shtëpinë… Apartamenti i Ilirianës i kaloi Elirës, po unë? Çfarë mbetet për mua? Edhe unë kam të drejtë mbi ato metra katrorë…