— Kam marrë një apartament me qira. Pas dy javësh do të zhvendosem.
— Po tallesh.
— Jo.
— Ti gjithë jetën ke ndenjur në shtëpi. Ku do të shkosh tani?
Në orën nëntë të mbrëmjes, Vesa Qosja dëgjoi tingullin e çelësave që u përplasën lehtë në korridor. Dera u hap me një kërcitje të zbehtë dhe Ilir Dervishi hyri brenda, duke zgjidhur kopset e palltos. Ajo qëndronte pranë sobës, duke trazuar supën me një lugë druri, dhe me bisht të syrit vëzhgonte si ai, pa përshëndetje e pa fjalë të tepërta, hoqi këpucët, la dorezat mbi komodinë dhe u drejtua për në dhomën e ndenjjes.
— Kam uri, — tha shkurt, ndërsa ndezi dritën.
Nuk ishte as pyetje, as kërkesë. Thjesht një fakt i thatë.
Vesa shtroi tryezën me lëvizje të mësuara përmendësh: pjatë e thellë, lugë, pecetë. Dikur e kryente këtë ritual me kujdes e përkushtim, duke shtuar ndonjë detaj që sillte ngrohtësi. Tani gjithçka ishte kthyer në automatizëm pa ndjenjë. Iliri u ul pa e pritur dhe filloi të hante, duke pirë supën me zhurmë.
— Pak e kripur, — hodhi ai mes dy kafshatave, ndërsa zgjati dorën për bukë.
Ajo nuk reagoi. Ishte mësuar të mos justifikohej më.
Pas pak, kur ai pothuajse e kishte mbaruar, telefoni i tij ra. Iliri pa ekranin, rrudhi vetullat për një çast dhe u përgjigj.
— Po… do ta mendoj… s’e di, ndoshta kaloj.
Fjalët i dilnin të ftohta e të shkurtra, por Vesa dalloi një lehtësi të re në zërin e tij, një gjurmë buzëqeshjeje që ai nuk e fshihte dot.
— Mirë, në rregull.
E vendosi telefonin mbi tavolinë dhe vazhdoi të hante sikur asgjë të mos kishte ndodhur.
— Diçka urgjente? — pyeti Vesa me ton të shkujdesur, më shumë nga mirësjellja sesa nga kurioziteti.
— Punë, asgjë tjetër.
Ajo e dinte që nuk ishte e vërtetë. Zëri i tij nuk tingëllonte si zakonisht kur fliste për punën.
Pa shtuar asnjë fjalë, Vesa mori pjatën bosh dhe u tërhoq në dhomën e gjumit.
Brenda mbretëronte gjysmëerrësira; vetëm llamba e vogël mbi komodinë shpërndante një dritë të verdhë të zbehtë. Ajo hapi dollapin, nxori një sirtar dhe prej andej mori një fletore të vogël. Dikur aty kishte shënuar receta, ide për ta bërë shtëpinë më të këndshme. Më vonë, faqet u mbushën me plane të tjera — të vogla ende, gati fëminore.
Kurse dizajni. Të gjej një program serioz, me projekte praktike.
Ilirit nuk i kishte treguar që tashmë ishte regjistruar.
Ajo psherëtiu dhe hodhi sytë nga krevati. Ana e tij ishte e rregulluar në mënyrë perfekte — si çdo mëngjes, nga duart e saj, edhe pse ai kurrë nuk e vinte re. Kur të kthehej atë natë, ndoshta ajo do të bënte sikur flinte.
Vesa mbylli fletoren, e futi sërish në sirtar dhe qëndroi për pak me sytë mbyllur.
Mëngjesi erdhi i zakonshëm, pa asnjë ndryshim. Iliri ishte ulur në tavolinë, duke përtypur një sanduiç. Ajo i vendosi përpara një gotë me ujë.
Ai e pa për një çast dhe e pyeti:
— Sot, ku do të shkosh?