– Tringa, çfarë do të gatuajmë sot për drekë?
Tringa Lufta lëshoi një psherëtimë të thellë dhe i hodhi një vështrim të ftohtë vajzës përballë. Eriola Dervishi ishte motra e bashkëshortit të saj, Saimir Sinanit. Kishte ardhur “për disa ditë pushim” bashkë me të shoqin dhe djalin, por ato “disa ditë” ishin kthyer në një muaj të plotë. Gjatë gjithë kësaj kohe, Eriola nuk kishte bërë as përpjekjen më të vogël për të ndihmuar në shtëpi. Saimiri mundohej vazhdimisht të qetësonte situatën dhe të shmangte debatet, por durimi i Tringës po shteronte.
– Çfarë të përgatisësh, atë do të hash, – u përgjigj ajo prerë. – Unë po dal. Mos më telefononi për gjëra pa rëndësi, jam e zënë.
Ajo hipi në taksi dhe i dha shoferit adresën e kafenesë ku kishte lënë takim. Sot do të takonte shoqen e saj të ngushtë dhe njëkohësisht partneren në biznes, Xhoana Likën. Të dyja kishin nisur nga hiçi, duke shitur rroba në treg, dhe me kalimin e viteve kishin ndërtuar një rrjet dyqanesh të suksesshme nëpër qytet. Tani puna u ecte mbarë dhe fitimet ishin të qëndrueshme.
Xhoana kishte blerë një apartament luksoz në qendër, ndërsa Tringa kishte realizuar ëndrrën e kahershme: një vilë të bollshme pranë detit. Madje, Tringa i besonte Xhoanës më shumë sesa burrit të saj.

Martesa e saj me Saimirin kishte ardhur vonë. Të dy kishin kaluar nga një divorc dhe mbanin me vete histori të së shkuarës që nuk i ndanin me këdo. Që në fillim, Tringa kishte qenë e qartë: nuk dëshironte fëmijë. Saimiri kishte rënë dakord pa hezitim, pasi paguante ende detyrime për vajzën nga martesa e parë. Ata kishin zgjedhur të shijonin shoqërinë e njëri‑tjetrit, pa përgjegjësi të tjera. Për Tringën, kjo ishte mënyra ideale e jetesës. Të ardhurat e mira i lejonin të udhëtonte shpesh jashtë vendit, të mos i kursente vetes asgjë dhe të jetonte sipas dëshirës.
Taksiu po afrohej te kafeneja kur telefoni i saj ra. Në ekran u shfaq emri i Xhoanës.
– Jam pothuajse aty, Xhoana.
Në anën tjetër u ndje një heshtje e rëndë. Tringa rrudhi vetullat.
– Xhoana?
– Më fal, por duhet ta shtyjmë takimin, – tha ajo me zë të dobët.
– Çfarë ka ndodhur? – u shqetësua Tringa, sepse shoqja e saj nuk i ndryshonte kurrë planet në moment të fundit.
– Vetëm mos qesh, në rregull?
– Premtoj. Tani fol!
– Sot në mëngjes dola për disa blerje… dhe ndalova te një kioskë. Mora një shawarma, aroma ishte e parezistueshme, – pranoi Xhoana me siklet.
Tringa mezi mbajti të qeshurën. E kishte marrë me mend se ku po dilte biseda.
– Si nuk mësuam kurrë nga gabimet? Sa herë na ka ndodhur e njëjta gjë!
– E di, por më lindi një dëshirë aq e fortë, sa më ra të fikët nga uria, – u justifikua Xhoana.
Këtë herë Tringa shpërtheu në të qeshura, ndërsa makina ndaloi para kafenesë dhe ajo përgatitej të dëgjonte rrëfimin e plotë të aventurës së mëngjesit.
