“Haje veçmas!” – shpalli burri im, Iliri, me një ton të prerë. Unë vendosa të shkoja edhe më tej: nëse do ndarje në tryezë, atëherë do të kishte edhe ndarje në jetë.
U ktheva nga puna, hapa derën e apartamentit, hoqa këpucët me majë të këmbës dhe menjëherë ndjeva se atmosfera ishte e rënduar. Diçka nuk shkonte.
Iliri qëndronte në mes të sallonit, me krahët e kryqëzuar dhe nofullat e tendosura.
— Duhet të flasim.
U ndala në vend, ende me çantën në dorë.
— Sot dola për darkë me Albanin — tha pa pritur përgjigje. — Ai dhe gruaja e tij i mbajnë financat të ndara. Secili paguan shpenzimet e veta. E drejtë, e qartë, si njerëz të pjekur.
E vara pallton me qetësi.
— Dhe kjo ç’lidhje ka me ne?
— Buxheti ynë është i padrejtë — nxitoi të shpjegojë. — Unë paguaj kredinë e shtëpisë, një shumë të madhe çdo muaj. Ti ndërkohë i shpenzon të ardhurat si të duash. Në botën e qytetëruar, secili mban përgjegjësi për veten. Ha veçmas, vishu veçmas, argëtohu veçmas. Jam lodhur duke mbajtur mbi shpinë të gjithë.
E pashë drejt në sy. Ndoshta priste lot apo debat. Por isha tepër e rraskapitur për skena.
— Dakord. Që nga nesër, secili në rrugën e vet.
Iliri hapi sytë i habitur.
— Pra, je dakord?
— Plotësisht. Faleminderit që e ngrite këtë çështje. Është momenti të sqarohen gjërat.
Shkova në kuzhinë, nxora sallatën nga frigoriferi dhe u ula të haja. Ai qëndroi pak në prag, i pasigurt, pastaj u tërhoq në dhomë. Ndërsa unë hapa laptopin.
Rreth orës dy të mëngjesit, tabela ishte gati. Nëntë vite martesë, çdo faturë e ruajtur — jam tip metodik. Faturat e dritave e ujit. Karburanti për makinën e tij — asnjëherë nuk e kishte mbushur vetë. Dhuratat për prindërit e tij. Ilaçet për të atin. Ushqimet — biftekët e preferuar, djathërat e shtrenjtë. Pushimet që i kisha financuar krejtësisht vetë. Shifra përfundimtare ishte mbresëlënëse.
Në mëngjes, ndërsa ai flinte, hapa një llogari bankare më vete dhe transferova aty çdo qindarkë nga karta e përbashkët. Telefonova kompaninë e shërbimeve komunale dhe kërkova ndarjen e faturave. Më pas çaktivizova paketën e tij premium të televizionit. Kjo ishte vetëm fillimi i rregullit të ri që ai vetë kishte propozuar.