— Dafina, mos u bëj kaq dorështrënguar! Kemi dhjetë vjet shoqe dhe ti ende numëron çdo qindarkë. Do porosisim havjarin dhe atë pjatën e madhe me fruta deti, siç thashë unë! — Marsela e mbylli menunë me një gjest teatral, sikur këtë darkë ta kishte paguar nga xhepi i saj. — Në fund të fundit, ishte ditëlindja ime. Kam të drejtë një herë në vit të ndihem zonjë, jo si një makinë kuzhine që punon pa pushim.
Dafina e shtyu qetësisht gotën e ujit mënjanë. Vështrimi i saj nuk kishte më ngrohtësinë e dikurshme; përballë nuk shihte shoqen e vjetër, por një manipulatore të sprovuar, që dinte të luante me ndjenjën e fajit dhe me kujtimet e miqësisë. Marsela e kishte kthyer këtë në art: fillimisht ankohej për fatin e saj të vështirë, pastaj, sapo “portofoli i shoqes së suksesshme” hapej, kërkonte gjërat më të shtrenjta në menu.
— Porosite çfarë të duash, Marselë. Nëse mendon se e meriton, — tha Dafina me një tundje të lehtë koke drejt kamerierit.
Erioni, bashkëshorti i Marselës, rrinte në cep të karriges prej lëkure të shtrenjtë sikur ishte ulur mbi gjemba. Ai rregullonte vazhdimisht kravatën e lirë dhe hidhte sy të shqetësuar drejt çmimeve në listën e verërave. Rroga e tij si inxhinier mezi do të mbulonte meze, por prej vitesh Marsela i kishte mbushur mendjen se Dafina ishte “ashensori” i tyre social. Nëse ajo kishte biznes dhe fitonte mirë, atëherë — sipas Marselës — duhej të ndante.
Mbrëmja vazhdoi sipas skenarit të zakonshëm. Marsela shijonte me oreks delikatesat, ndërkohë që ankohej për çmimet që rriteshin dhe për makinën e saj të vjetër që kërkonte vazhdimisht shpenzime.
— Ta marrësh me mend, Dafinë, kutia e shpejtësisë prapë po bën naze. Mekaniku kërkon njëqind mijë lekë. Ku t’i gjej? Erioni sjell thërrime në shtëpi, — shtoi ajo me një lëvizje përçmuese të kokës nga i shoqi, i cili në atë çast përtypte një copë peshku të kushtueshëm pa guxuar ta shihte Dafinën në sy.
— Vërtet, Erion, nga do të dalin paratë? — Dafina u përkul pak përpara; në sytë e saj shkëlqeu ftohtësia e dikujt që di të lexojë llogaritë. — Sa di unë, prej dy vitesh ju keni lënë mënjanë një shumë të konsiderueshme dhe do të doja ta kuptoja se çfarë ka ndodhur me të.