…kishit kursyer për këstin e parë të kredisë së shtëpisë për vajzën. Duhej të ishte mbledhur një shumë e respektueshme.
Erioni ngriu në vend. Copëza e peshkut i mbeti mes dhëmbëve dhe ai ndaloi së përtypuri. Fytyra iu zbardh si mur i palyer prej kohësh.
— Ato para… pra… Marsela më tha se ti i kishe këshilluar t’i investonim në një fond përmes kompanisë sate, — murmuriti ai me zë të ulët, duke kërkuar sytë e së shoqes. — Sipas saj, nën mbikëqyrjen tënde, brenda një viti do të dyfishoheshin.
Dafina e ktheu kokën ngadalë nga Marsela. Kjo e fundit u step për një çast, pastaj buzëqeshi me një ëmbëlsi të sforcuar.
— Dafinë, thjesht nuk desha ta shqetësoja me hollësi. E di si janë burrat, alarmohen për gjëra të vogla…
— Unë nuk kam administruar asnjëherë paratë tuaja, Marsela, — tha Dafina me një qartësi të ftohtë. — Dhe kurrë nuk kam sugjeruar ndonjë investim të tillë.
Ajri në restorant u bë papritur i rëndë. Zërat nga tavolinat përreth u shkrinë në një gumëzhimë të pakuptueshme. Dafina ngriti dorën lehtë dhe menjëherë pranë tyre u afrua një kamarier i ri me jelek uniformë. Në duar nuk mbante faturën e zakonshme të ngushtë, por një dosje të trashë me fletë të futura në mbështjellëse plastike.
— Totali i porosisë suaj për mbrëmjen është gjashtëdhjetë e një mijë e katërqind lekë, — njoftoi ai me zë të kthjellët. — Përfshirë edhe materialet shtesë që kërkuat të përgatisnim, zonja Dafina.
— Vendose këtu, në mes, — tha ajo duke treguar tavolinën. — Marsela, sonte the disa herë se unë të detyrohem për hir të miqësisë, se jam “e pasura pa zemër”. Mendova se kishte ardhur koha të bëjmë një bilanc të saktë të marrëdhënies sonë.
Ajo hapi dosjen. Në faqen e parë shfaqeshin ekstrakte bankare, ku shuma të caktuara ishin theksuar me marker të ndezur.
— Shiko me kujdes, Erion. Këto nuk janë investime. Janë transferta nga llogaria jote drejt kartës së Marselës, të cilat po atë ditë përfundonin në dyqane rrobash luksoze dhe në qendra estetike. Ndërsa këtu janë shpenzimet e mia personale për bashkëshorten tënde gjatë dy viteve të fundit. I sheh këto numra?
Erioni mori fletët në dorë. Gishtat i dridheshin aq fort, sa letra nisi të lëshonte një shushurimë të thatë, të pakëndshme…
