…të mrekullueshme.
— …bashkëshorte fantastike! — e ndërpreu Rinesa me gjallëri. — Dhe, meqë ra fjala, unë nuk jam ndonjë “ish”. Thjesht kemi qenë shokë, asgjë më shumë.
Ajo hodhi një sy nga dera, u afrua edhe më pranë Diturisë dhe i pëshpëriti diçka në vesh:
— Asgjë s’ka ndodhur mes nesh… fare!
Të dyja shpërthyen në të qeshura si vajza të vogla që ndajnë një sekret.
— Po ti, me burrin tënd, u zënët rëndë? — e pyeti më seriozisht Dituria pas pak, me një ton më të butë.
— Të them të drejtën, jo edhe aq, — tha Rinesa duke tundur kokën. — Thjesht më këmbëngulte ta shoqëroja në disa pritje. Ka një biznes të vogël që po përpiqet ta zgjerojë dhe organizojnë herë pas here takime të tilla formale. Unë, ama, nuk i duroj dot këto ceremoni. E sheh vetë stilin tim — xhinse, atlete, xhaketa sportive. Fustane elegante, grim i rëndë… nuk jam unë ajo.
— Dhe do që Eduart Tola të shkojë vetëm? — ngriti supet Dituria. — Mendoj se gabon. Për një sipërmarrës që po hedh hapat e parë, imazhi i familjarit shembullor është vlerë e shtuar. Një grua e hijshme dhe e zgjuar në krah mund t’i hapë shumë dyer. Mendoje mirë. Për më tepër, për sekretet e tua në kuzhinë, kam edhe unë një surprizë për ty!
Pas rreth gjysmë ore, Krenar Nushi tentoi të futej në dhomë, por nga brenda u dëgjua një britmë e përbashkët:
— Mos hyr! Jemi të zëna!
Kur më në fund dera u hap dhe ato dolën, ai mbeti pa fjalë.
— Po kjo qenka pasarelë mode! — tha i habitur.
— Rinesë, qenke tjetër njeri! — shtoi duke ngritur gishtin e madh lart.
— Sa i pacipë je, Krenar! — u shtir ajo e fyer, ndërsa rrotullohej para pasqyrës. — Ç’mendove, se isha e shëmtuar? Unë besoja se s’më shkonin këto rroba, por ja që paskan qenë tamam për mua!
— Je mahnitëse! Do ta lësh pa frymë! — tha Dituria e kënaqur me rezultatin.
Ajo kishte blerë kohë më parë një fustan elegant dhe disa veshje të tjera që i kishin dalë të mëdha. Ndërsa mbi trupin e Rinesës rrinin sikur të ishin qepur posaçërisht për të.
Vendosën që të nesërmen, sapo të mbaronte turnin, Rinesa të ndërrohej dhe të paraqitej në pritje pa e paralajmëruar Eduartin. Një tronditje e këndshme do të ishte mënyra më e mirë për të zbutur marrëdhënien mes tyre.
Ndërkohë, Dituria surprizoi Krenarin me një drekë të përgatitur me përkushtim. Rruga për në zemrën e tij kalonte sërish nga stomaku. Brenda një ore kishin pjekur mish derri në tenxheren elektrike, të mbushur me hudhra dhe karota, të lyer me salcë pikante dhe të shtruar mbi qepë. Përgatitën edhe oriz kokërr-ndarë dhe një sallatë të freskët me domate, të stilit tradicional.
Si Dituria, ashtu edhe Krenari, adhuronin ushqimet pikante, ndaj dreka u prit me entuziazëm. Por surprizat nuk mbaronin aty — ajo tashmë kishte mësuar edhe receta të tjera nga Rinesa dhe mezi priste t’i vinte në praktikë. Për herë të parë, gatimi po i dukej kënaqësi e vërtetë dhe mezi priste të shihte reagimin e të shoqit herët të dielën në mëngjes.