— “Nëse po blini shtëpi pushimi, atëherë lironi apartamentin” — vjehrra ia vuri syrin banesës së nuses
Gjithçka nisi me një telefonatë të shtunën në mëngjes.
— Fjolla, bija ime — zëri i Nexhmije Pepës dridhej nga një entuziazëm që mezi e mbante. — Po mendoja… Ju gjithsesi po planifikoni të blini një shtëpi pushimi, apo jo? E unë ç’të bëj, të rri vetëm në apartamentin tim? Po vij të jetoj me ju, ndërsa timin do ta jap me qira. Paratë që do të marr prej andej do t’i hedhim për shtëpinë tuaj të pushimit.
Fjolla e shtrëngoi celularin pas veshit dhe hodhi sytë nga Erioni, i cili rrinte në kuzhinë me filxhanin e kafesë, i zhytur në ekranin e telefonit. As nuk e ngriti kokën.
— Nexhmije Pepa, ndoshta duhet ta diskutojmë pak më gjatë… — tentoi të thoshte ajo, por vjehrra e ndërpreu pa e lënë të mbaronte.
— Çfarë ka për t’u diskutuar? Familja duhet të mbështesë njëra-tjetrën. Unë jam gati të sakrifikoj rehatinë time për ju. Apo të rri me qira diku tjetër që t’ju jap juve lekët?
Kur biseda mbaroi, Fjolla vendosi në heshtje filxhanin e çajit tashmë të ftohtë mbi tavolinë dhe e pa gjatë të shoqin.
— Do të vijë të jetojë këtu — tha ajo qetë, por me një ton të prerë.
Erioni më në fund u shkëput nga telefoni.
— Mami? Mos e dramatizo. Do të jetë diçka e përkohshme. Derisa të blejmë shtëpinë e pushimit. Qiraja që do të marrë do të na ndihmojë shumë. Përndryshe do të na duhej të kursenim deri verën tjetër.
— Erion, ky apartament është i imi.
— I yni — e korrigjoi ai mekanikisht. — Jemi të martuar.
— Është në emrin tim. E kam privatizuar para martesës — foli ajo butë, por çdo fjalë i tingëlloi si goditje metali. — Dhe nuk jam e bindur që kjo është ide e mirë.
— Fjolla, mos e tepro. Është nëna ime. Po mundohet të na ndihmojë. Një vit, maksimumi dy — dhe do ta kemi shtëpinë e pushimit. Ti vetë e doje kaq shumë.
E donte. Sigurisht që e donte. Të ikte nga qyteti në fundjavë, të mbillte lule, të ndizte skarën, të pinte çaj në verandë. Një vend ku të merrte frymë lirshëm, pa muret që e shtypnin dhe pa komshiun e katit sipër që rrëzonte diçka çdo natë. Por a e dëshironte ajo të jetonte nën të njëjtën çati me vjehrrën?
Dy javë më vonë, Nexhmije Pepa u shfaq me katër valixhe, tre kuti dhe një fikus gjigant që pothuajse prekte tavanin.
— Vetëm për pak kohë — përsëriste ajo, ndërsa shtynte një tjetër kuti në depo. — S’do të zgjasë shumë. Fjolla, mos u shqetëso, nuk do të të bezdis. Jam e qetë, as nuk do ta ndiesh që jam këtu.
Muaji i parë kaloi relativisht pa trazira. Nexhmije Pepa u përpoq vërtet të mos bëhej pengesë: gatuante, pastronte, madje nga pensioni i saj hidhte mënjanë një shumë të veçantë për fondin e shtëpisë së pushimit. Çdo pasdite, kur Fjolla kthehej nga puna, gjente kuzhinën të rregullt në perfeksion dhe në frigorifer qofte të freskëta ose supë të ngrohtë.
— E sheh sa mirë po shkon? — i tha Erioni, duke e përqafuar nga supet. — Mami na ndihmon, ne kursejmë dhe shumë shpejt do të gjejmë diçka të përshtatshme.
Por, dalëngadalë, gjërat e vogla nisën të krijonin një tablo të pakëndshme. Enët në kuzhinë ndryshuan vend — “kështu është më praktike, unë gatuaj më shpesh”. Pastaj fotografitë e Fjollës u zhdukën nga rafti i sallonit — “mbledhin pluhur, më mirë të vendos figurat e mia dekorative”. Më pas erdhën këshillat.
— Fjolla, pse e vesh sërish atë fustan? Me atë trup që ke, duhet të dish si ta paraqesësh veten. Unë në moshën tënde…
— Erion, nuk do t’i thuash pak Fjollës të kursejë? Dje dha treqind lekë për pulë, ndërkohë që në tregun me shumicë e gjen për dyqind.
— Fëmijë, po shkoni në kinema? Por ju po mblidhni para për shtëpinë e pushimit. Qëndroni në shtëpi, ju bëj unë çaj.
Fjolla shtrëngonte dhëmbët dhe heshtte. Heshti kur Nexhmije Pepa i kritikoi gatimin. Heshti kur ajo i ankua Erionit se Fjolla kthehej vonë nga puna dhe “kushedi ç’bënte atje”. Heshti edhe kur vjehrra e këshilloi të ishte “më e butë me burrin, se përndryshe ai do të lodhej”.
— Është e përkohshme — përsëriste me vete si një formulë shpëtimi. — Duhet ta duroj. Shpejt do të marrë fund.
Gjashtë muaj me radhë kërkuan një shtëpi pushimi. Shkonin nëpër adresa të gjetura në njoftime, negocionin çmimet, kontrollonin dokumentet, duke llogaritur çdo qindarkë.