Pacipësia e të afërmve të ish-burrit është madhësi e pandryshueshme: nuk e prek inflacioni dhe nuk pyet fare për fazat e hënës.
Të shtunën në mëngjes, kur ra zilja, mendova se ishte korrieri i pastrimit kimik. Por te dera më doli një komision i tërë: ish-burri im, Luan Kovaçi, nëna e tij, Bardha Rrota, dhe kunata, Xhoana Prendi. Si shfaqja e Krishtit para popullit, vetëm në variant ekonomik.
Arsyeja e ardhjes së tyre kuptohej pa shumë mend. Tetë muaj më parë, Luan Kovaçi ishte larguar me shumë patos te njëzetvjeçarja Denisa Rexha, gjoja për “rini dhe energji”. M’i la çelësat dhe u zhduk drejt perëndimit me një valixhe të vetme, të cilën, meqë ra fjala, ia kisha blerë unë. Banesa, ndërkaq, kishte qenë që në fillim e prindërve të mi dhe më kishte kaluar mua me akt dhurimi. Dhe ja ku ishte kthyer plangprishësi pjellor, i shoqëruar nga skuadra e pushtimit.
— Do na fusësh brenda, apo do ta konsumojmë tapetin e shkallëve? — ia nisi Bardha Rrota që te pragu. — Hape rrugën, pra!
— Hyni, meqë paskeni ardhur, — iu përgjigja qetësisht. — Vetëm fshesat lërini në qoshe dhe aureolat varini te varësja, që të mos më gërvishtni tavanin.
Nuk u mora as me çaj, as me shfaqje mikpritjeje. U ula thjesht, gati për t’i dëgjuar.
— Eriola Osmani, të flasim pa skena. Jemi njerëz të rritur, — filloi ish-vjehrra. — Ti je grua vetëm. Një apartament me dy dhoma për ty është si shalë mbi lopë. Kjo quhet egoizëm. Rri këtu si qeni mbi kashtë!
— Po kujt i bie tamam? — pyeta unë. — Fondit për mbrojtjen e Luan Kovaçëve në zhdukje? Apo ta kthejmë në muze të jetës personale të dështuar?
— Luan Kovaçit! — shpërtheu Xhoana Prendi. — Denisa Rexha është shtatzënë. Atyre u duhen metra katrorë, jo ndonjë vrimë me qira. Ki pak ndërgjegje, moj zonjë e madhe, të rrish fillikat në gjithë këto dhoma!
— Ah, pra po zgjerohet fondi juaj gjenetik? Urime. Domethënë, Luan Kovaçi më ndërroi mua me gjak të freskët, kurse unë tani duhet t’i financoj inkubatorin? — buzëqesha me ironi.
— Gjeniale. Plan i sigurt, si orë zvicerane nga AliExpress-i. Gjynah që Çmimin Nobel për ekonomi nuk do t’jua japin.