Le t’i blinte vetë, pra. “Tani kujdesesh vetë për veten, i dashur; apo s’ishim me buxhet të ndarë?”
Në muajin e dytë, Eduart Fundo filloi ta ndiente se loja që kishte shpikur po i kthehej kundër.
— Fjolla, ku është kosi im?
— I yti? Unë mora për vete dhe për fëmijët. Për ty nuk kisha asgjë në listë.
— Po mendova se do merrje edhe për mua.
— Eduart, — ngrita sytë drejt tij me pafajësi të plotë, — do ma kalosh gjysmën e lekëve të kosit? Apo si e ke menduar?
Ai fryu me hundë, u mërzit dhe u largua pa thënë më gjë.
Në muajin e tretë, erdhi vetë dhe kërkoi të ktheheshim “si më parë”, me para të përbashkëta.
— Fjolla, ta lëmë këtë marrëzi. Nuk po funksionon.
— Jo, Eduart, — iu përgjigja butë. — Ti kishe të drejtë. Është shumë praktike kështu. Secili për hesap të vet, tamam siç deshe ti. Me rregulla evropiane.
— Fjolla, mjaft tani!
— Eduart, vetëm një muaj më parë bërtisje se po të rrija në qafë. Unë thjesht po respektoj dëshirën tënde. Nuk dua më të jem barrë për ty.
U mbyll në vetvete dhe qëndroi ashtu gjatë.
Në muajin e gjashtë ndodhi ajo për të cilën, në heshtje, isha përgatitur.
Në firmën e Eduart Fundos nisën “ristrukturimet”. Atë e ulën në detyrë dhe paga i ra në 95 mijë Lekë. U kthye në shtëpi i zverdhur.
— Fjolla, kam probleme në punë…
— Më vjen keq, i dashur.
— Duhet të kthehemi urgjent te buxheti i përbashkët. Nuk po i përballoj dot faturat, makinën, siguracionin… Kam edhe kartën e kreditit, Fjolla. Mora lekë për riparimin, e mban mend?
E mbaja mend shumë mirë. Riparimin e kishte bërë për garazhin e vet. Pa më pyetur fare.
Mora makinën llogaritëse dhe u ula përballë tij. Krejt e qetë.
— Eduart, hajde t’i nxjerrim hesapet. Me drejtësi, siç të pëlqen ty. Gjatë këtyre gjashtë muajve, për ushqime kam paguar 84 mijë Lekë. Për gjërat e fëmijëve, 67 mijë Lekë. Për rrobat e mia, zero; kam veshur të vjetrat. Pra, nga të ardhurat e mia “të parëndësishme”, për familjen kam shpenzuar gjithsej 151 mijë Lekë.
— Po edhe unë kam shpenzuar!
— Ti ke paguar faturat: 48 mijë Lekë për gjashtë muaj. Kaq, Eduart. Makina është jotja, kredinë e shtëpisë e kemi mbyllur, ndërsa shpenzime të tjera familjare nuk ke pasur. Diferenca del 103 mijë Lekë në favorin tim.
— Ti… ti i ke mbajtur shënim të gjitha?!
— Po ti vetë the: si në Evropë. Evropianët i mbajnë llogaritë, Eduart.