— Banesa tani është e jona, e familjes! Ti je zot shtëpie këtu… Kurse kjo… — vjehrra bëri një lëvizje përçmuese me dorë nga Ina Lika. — Le ta mbyllë atë gojë peshku dhe të mos na dalë përpara syve!
Njohja e tyre kishte qenë si një shkëndijë në muzg. Jo nga ato historitë e mëdha me “dashuri me shikim të parë”, por më tepër një “oh, më falni” në një furgon të mbushur plot, kur Marsel Prifti i shkeli pa dashje këmbën Inës dhe, në vend të sharjeve, pa buzëqeshjen e saj: të turpshme, të butë, krejt të sinqertë.
Një vit më vonë bënë një dasmë të thjeshtë, sipas parimit: rëndësi kanë njerëzit e zemrës, jo salltanetet. Ina me një fustan-këmishë, Marseli pa kravatë, shampanjë buzë ujit dhe klithma pulëbardhash në vend të marshit të Mendelsonit.
— U nisëm, — i tha ai, duke e puthur.
Dhe Ina e kuptoi se ai nuk po fliste për makinën, por për gjithë jetën që i priste.
Ata u vendosën në apartamentin e saj të ngrohtë me dy dhoma, ku ndihej aroma e kafesë, e drurit të vjetër dhe e shpresave. Dy muajt e parë kaluan si mjaltë i trashë e i ëmbël: mësonin zakonet e njëri-tjetrit, ai përgatiste kafen e mëngjesit, ajo këndonte në dush me zë të lartë e krejt jashtë toni, dhe askush nuk ngrinte sytë nga bezdia.
— Fluturimi në rregull, kapiten? — e pyeste Marsel Prifti çdo mëngjes.
— Po afrohemi për ulje, — qeshte ajo.
Pastaj ra mbi ta “shenja e zezë”. Me fytyrën e Vjollca Gjonit.
Ajo nuk hyri në shtëpi si mysafire, por si kontrollore me të drejta të pashpallura. Në fillim, gjithçka u maskua si këshilla të pafajshme:
— Këtu ju hyn korrenti, Marsel, ti ftohesh shpejt.
Ose:
— Ina, gjella duhet të ketë shije e lëng, jo të jetë kjo… ujë me panxhar.
Më pas nisën edhe zhvendosjet.
— E rregullova pak kuzhinën, që të shfrytëzohet më mirë hapësira, — thoshte ajo.
Ina Lika, pa bërë zë, i kthente tiganët në vendin e tyre, ndërsa brenda saj mblidhej një zemërim i heshtur, i rëndë. Ajo përmbahej. Edukata, mirësjellja, dreqi e marrtë, dhe fjalët e nënës së saj: “Duro, bijë, është nëna e burrit.”
Por çdo durim ka një fund. Dhe fundi erdhi te komoja.
Atë ditë, Ina Lika u kthye nga puna më herët se zakonisht.