— Po ndahem nga ti. Largoju nga banesa ime.
Kështu ma tha burri im, kur u kthye në shtëpi shumë pas mesnate, me një ton të ftohtë që nuk pranonte kundërshtim. Asgjë nuk e kishte paralajmëruar këtë shpërthim dhe unë mbeta pa fjalë. As punë nuk kisha më! Gjashtë vite martesë u rrëzuan në pak sekonda. Një vit më parë, Nard Lufta kishte ndërruar vend pune — falë disa njohjeve kishte siguruar një post të lakmueshëm. Pikërisht atëherë më hodhi idenë që ndryshoi gjithçka.
— Kur kthehem në shtëpi, dua darkë të nxehtë, vaskë të përgatitur dhe një grua që më kupton. Lëre punën!
Nuk kisha ndonjë karrierë të bujshme, por rroga ime, sado modeste, ndihmonte në shpenzime. Megjithatë, nëse ai mendonte se duhej të isha në shtëpi…
— Je i sigurt? Mund të gatuaj herët në mëngjes, do zgjohem më shpejt dhe…
— Dhe pas një muaji do rraskapitesh, Xhoana Shala. Jo, më mirë përkushtohu shtëpisë!
Më përqafoi, më puthi, më bindi se ishte vendimi i duhur. Kështu dhashë dorëheqjen. Që nga ajo ditë, shtëpia shkëlqente në çdo orë dhe në mbrëmje e priste një tryezë e bollshme. Të ardhurat e tij mjaftonin; madje ndërroi makinën dhe nisi të fliste për një apartament më të madh.
Por muajt e fundit Nardi vinte gjithnjë e më vonë. Me fytyrë serioze më shpjegonte:
— Mendon se paratë bien nga qielli? Nganjëherë duhet të punoj edhe natën.
— Natën? Në zyrë?
Ai gjithmonë kishte një arsyetim të gatshëm. Unë ndërkohë mendoja për një fëmijë… por shtatzënia nuk po ndodhte. Nga mërzia dhe pasiguria, shkova te mjeku dhe bëra analiza.
— Nga ana juaj gjithçka është në rregull, — më tha doktori duke ngritur supet. — Duhet të kontrollohet edhe bashkëshorti.
Kur ia përmenda Nardit, reagoi ashpër. U zemërua papritur, përsëriti disa herë fjalët “pas shpine”, sikur ta kisha tradhtuar apo të isha përfshirë në ndonjë marrëzi.
— Mendova se të dy donim një fëmijë… — belbëzova e turpëruar.
— Jo tani, Xhoana!
Pse jo tani, nuk mora kurrë përgjigje. Dhe pas disa javësh, ai u shfaq me vendimin përfundimtar: do të divorcohej dhe unë duhej të largohesha. U përpoqa ta bind të flisnim qetësisht, të kuptonim çfarë po ndodhte mes nesh, por çdo përpjekje ime u përplas në një mur të ftohtë heshtjeje…