– Përshëndetje, Hana! Si të shkoi dita? – e përshëndeti ngrohtësisht Besnik Marku, duke i hapur derën me një buzëqeshje të gjerë.
– Përshëndetje! Jam aq e uritur sa do të haja edhe një elefant! – qeshi ajo dhe hyri brenda.
– Atëherë hajde shpejt, porosita makarona kineze për ne. Janë gati, mbi tavolinë.
– Vërtet? I rregullove të gjitha vetë? Qenke hero i vërtetë! – tha Hana Lika me entuziazëm dhe u drejtua nga kuzhina.
Sapo hyri, lau duart në lavaman dhe u ul përballë tryezës së shtruar me kujdes. Një mendim i shkurtër i kaloi nëpër kokë: mos vallë burrat ndryshojnë sapo bëjnë një propozim martese? A funksionon vërtet kështu?
– Sa aromë e mrekullueshme! – murmuriti ajo, ndërsa mbështillte makaronat rreth pirunit.
– Për ty, zemra ime. Kam marrë edhe sallatë, mos e harro.
– Çfarë rasti po festojmë?
– Asnjë rast të veçantë. Thjesht desha të të bëj qejfin. Apo nuk lejohet?
– Lejohet, madje sa më shpesh aq më mirë! – ia ktheu ajo me gaz.
Për disa minuta u dëgjuan vetëm tingujt e qetë të darkës. Papritur, Besniku sikur u kujtua për diçka.
– Ah, po! Për pak harrova. Rreth një orë më parë erdhi pronarja e apartamentit tënd. Kërkoi pagesën e qirasë. Ia transferova shumën. Pra, ti më detyrohesh pesëmbëdhjetë mijë lekë, në rregull?
Hana ngriu në vend, me pirunin pezull në ajër. Vetullat iu mblodhën lehtë dhe sytë iu zgjeruan.
– Kush the se erdhi?
– Pronarja. U prezantua si Teuta Curri. Tha se s’po të kapte dot në telefon.
– Dhe ti, pa më marrë mua për të pyetur nëse gjithçka ishte në rregull, i dërgove tridhjetë mijë lekë një të panjohure? Kështu ndodhi? – e pyeti ajo qetësisht, duke e vështruar drejt në sy.
Besniku u përpoq të ruante sigurinë, por hutimi i lexohej qartë.
– Po… ke të drejtë. Duhej të të telefonoja më parë.
– Besnik, aty ku ti ke mësuar të bësh lojëra, unë kam dhënë mësim, – ia ktheu ajo me një buzëqeshje të lehtë. – Kush ta mbushi mendjen?
Prej kohësh, Hana po mendonte si t’i tregonte të vërtetën: banesa ku jetonin nuk ishte me qira, por pronë e saj. Kur ai ishte zhvendosur tek ajo, ajo kishte trilluar një histori të përshtatshme për një “pronare”, për ta shmangur shpjegimin e plotë. Tani, duke parë situatën që ishte krijuar, e kuptoi se sekreti i saj po bëhej gjithnjë e më i vështirë për t’u mbajtur, dhe ndjeu se momenti për ta zbuluar të vërtetën po afrohej.