— Çfarë duhej të kuptoja, Bledar? Që pa ty do të shkatërrohesha? Ja ku jam. Nuk u shkatërrova.
— Ti vërtet… — ai u ngatërrua, sikur i mungonin fjalët. — Hyrie gjithmonë thoshte se je kokëfortë, por jo kaq…
— Bëji të fala Hyries, — i thashë ftohtë dhe e mbylla telefonin.
Qëndrova ulur në kuzhinë dhe, pa e kuptuar, buzëqesha. Për herë të parë pas shumë vitesh ndihesha e gjallë, jo thjesht duke mbijetuar. Në fund të javës së dytë kisha fituar 23 000 lekë. Mësimet private sillnin 500 lekë ora: katër nxënës, tre herë në javë — rreth 6 000. Konsulencat e kontabilitetit varionin nga 1 000 deri në 5 000 lekë për punë. Klientët po shtoheshin, më rekomandonin te të njohurit. Punonja mbrëmjeve dhe fundjavave, lodhesha, por ishte një lodhje që të mbushte me kënaqësi.
Bledari nisi të telefononte më rrallë. Dukej qartë se plani i tij po shembej. Ai kishte pritur të gjente një grua të thyer, të dorëzuar. Në vend të kësaj, po përballej me një grua që po ecte më këmbët e veta.
Në javën e tretë ndodhi diçka e rëndësishme. Një nga klientët e mi, Besnik Kastrati, pronar i një dyqani të vogël pjesësh makinash, më propozoi bashkëpunim të përhershëm.
— Era Prendi, i shpjeguat gjërat aq qartë sa më hoqët gjithë mjegullën nga sytë, — tha ai duke fërkuar duart. — Më duhet një kontabiliste në distancë. A pranoni?
— Sa ofroni? — e pyeta drejt e në sy.
— Dhjetë mijë lekë në muaj. Nuk ka shumë volum. Dy ditë për dokumentet, pastaj raportimet.
— Pranoj.
Firmosëm kontratën. Kisha tashmë një të ardhur të qëndrueshme. Së shpejti edhe një sipërmarrës i ri, Endrit Basha, që po hapte një kafene, kërkoi ndihmën time për çështje taksash dhe personeli. Edhe 5 000 lekë në muaj.
Një mbrëmje u ula me bllokun dhe bëra llogaritë. Paga ime kryesore — 35 000. Mësimet — rreth 10 000. Konsulencat dhe kontratat mujore — 15 deri 20 000. Në total 60-65 000 lekë në muaj. Më shumë se Bledari.
Nora Hasani erdhi të shtunën me një byrek me mollë që e kishte bërë vetë.
— Si po të shkon aventura? — pyeti duke u ulur në kuzhinë.
— Më mirë se sa mendoja, — i thashë me buzëqeshje. — Tani fitoj më shumë se burri.
— Vërtet?
— Plotësisht. Nëse vazhdon kështu, pas dy muajsh mund të lë punën me orar dhe të punoj vetëm për veten.
— Era, jam krenare për ty! — më përqafoi ajo fort. — Je e jashtëzakonshme!
— Faleminderit, — i thashë me zë të ulët. — Në fakt, çuditërisht, i jam mirënjohëse Bledarit. Pa marrëzinë e tij do të kisha mbetur në vend. Kisha frikë të lëvizja. Tani e di që mundem.
— Po kur të kthehet?
— Do ta shoh si do të sillet.
Më 27 prill, katër ditë para kthimit, ai telefonoi.
— Era, si je? — zëri i tij tingëllonte i pasigurt.
— Shumë mirë. Punoj, fitoj, jetoj.
— Po mendoja të kthehem më herët. Hyria thotë se ia del vetë.
— Kthehu më 1 maj, siç ishte planifikuar.
— Mendova se…
— Se çfarë, Bledar?
— Se do të më kishe marrë malli.
— Jo.
Në anën tjetër u bë heshtje. Dëgjohej vetëm frymëmarrja e tij.
— Doja më të mirën, — tha më në fund. — Doja të kuptoje diçka.
— Kam kuptuar shumë gjëra, — e ndërpreva. — Kthehu më 1 maj. Pastaj flasim.
Më mbetën tre ditë për t’u përgatitur. Vendosa të regjistrohesha si e vetëpunësuar, që të paguaja vetëm 4% tatim mbi të ardhurat. Aplikimi u miratua brenda ditës. Hapa një llogari personale në bankë dhe transferova 41 000 lekët e fituara. Kapitali im i parë. Pastaj shkova për konsultë juridike. Flutura Gjini më rekomandoi një avokate, Gerda Nushi.
— Më tregoni gjithçka, — tha ajo me sy të mprehtë.
I rrëfeva çdo detaj. Ajo dëgjoi me kujdes.
— Ligjërisht ai s’ka shkelur asgjë, — shpjegoi. — Paratë në llogari të përbashkët janë të përbashkëta. Por nga këndvështrimi familjar, është abuzim me besimin. Vështirë për t’u provuar.
— Po nëse dua divorc?
— Apartamenti ndahet përgjysmë. Edhe kursimet. Sa ishin?
— 200 000 lekë. I tërhoqi të gjitha.
— Atëherë 100 000 janë tuajat. Mund t’i kërkoni me gjyq nëse nuk i kthen vetë.
Dola nga zyra me mendjen e qartë.
Mbrëmjen e 30 prillit pastrava shtëpinë me imtësi. Jo për të, për veten. Nxora kostumin që kisha blerë një vit më parë e që nuk e kisha veshur kurrë, sepse ai e kishte quajtur “të tepruar”. Fund i zi, bluzë e bardhë, xhaketë elegante. Më rrinte për mrekulli. Këpucë me taka, grim i lehtë, flokët të mbledhura. Në pasqyrë pashë një grua të sigurt.
Mëngjesi i 1 majit ishte me diell. Në orën 9:55 dëgjova hapat në korridor. Çelësi u rrotullua. Ai hyri me çantën në dorë dhe mbeti duke më parë.
— Pse je veshur kështu?
— Siç e sheh. Hyr brenda.
Ai hodhi sytë rreth e qark. Dritë, pastërti, dokumente mbi tavolinë.
— Çfarë janë këto?
— Puna ime.
— Sot është pushim.
— Për mua jo.
Ai piu ujë me një frymë.
— Era, dua të flasim.
— Flasim.
— Gabova. Me paratë. Me mënyrën.
— Më le me tre mijë lekë për një muaj. Vetëm faturat shkonin dy mijë.
— Mendoja se do të merrje borxh.
— Mora nga Nora. I kam kthyer.
— Me çfarë?
— Me 41 000 lekë të fituara në tre javë.
Ai u zbeh.
— Sa?
— 41 000. Tani kam tetë klientë të rregullt.
Ia tregova aplikacionin bankar. Heshti.
— Unë kam dhënë dorëheqjen, — shtova qetë. — Nga 14 maji punoj vetëm për vete. Parashikoj 60 deri 80 mijë në muaj.
— Është rrezik!
— Më i rrezikshëm ishte jeta që bëja.
— Unë jam kryefamiljari.
— Jo. Familja është partneritet.
Ai uli kokën.
— Çfarë do të bësh?
— Varet nga ti. Nëse pranon barazi, vazhdojmë. Nëse jo, ndahemi. Shesim shtëpinë, ndajmë paratë.
Ai foli për nënën. E ndërpreva.
— Problemi nuk është Hyria. Është fakti që ti e dëgjon më shumë se mua.
Pas një heshtjeje të gjatë, tha:
— Më duhen dy javë.
— Deri më 14 maj.
Ditët kaluan si me mjegull. Jetonim si qiramarrës në të njëjtën shtëpi. Më 8 maj erdhi tek unë.
— Dua të provojmë ndryshe.
— Me kushte, — thashë. — Buxhet i ndarë. Shpenzimet e përbashkëta përgjysmë. Asnjë ndërhyrje nga jashtë.
— Dakord.
— Dhe më kthen pjesën time të kursimeve. 100 000 lekë.
Ai uli sytë.
— Kanë mbetur 62 000. I dhashë disa Hyries për çatinë, bleva disa gjëra.
— Atëherë 62 000 tani. Pjesën tjetër me këste 10 000 në muaj.
— Janë paratë e mia…
— Janë tonat. I more pa më pyetur. Tani i kthen.
Shkoi në dhomë dhe u kthye me një zarf. I numërova: 62 000 lekë.
— Pjesën tjetër do ta pres sipas marrëveshjes sonë, — thashë qetë, duke e parë drejt në sy.