Avokati i Bujarit i hodhi një vështrim të shpejtë dokumenteve, faqet i kaloi me nxitim, por fytyra iu zbeh brenda sekondash. Mbylli dosjen me dorë të dridhur dhe, pa ngritur sytë, deklaroi se tërhiqej nga përfaqësimi. Pa garanci pagese, ai nuk kishte ndërmend të vazhdonte.
Bujari u çua vrullshëm në këmbë, duke rrëzuar karrigen pas shpine.
— Kjo është mashtrim! Nuk keni asnjë të drejtë! Kam marrëveshje të qarta! — ulëriti ai, me zërin që i dridhej nga paniku.
Unë u ngrita pa ngut nga vendi im. Me qetësi hoqa xhaketën time të vjetër prej kadifeje dhe e lashë mbi stol.
— Quhem Nexhat Bardhi, — thashë me ton të baraspeshuar, duke e parë drejt në sytë e skuqur të Bujarit. — Jam pronari i grupit që tashmë administron asetet tuaja. Dikur më quajtët barrë. Matnit vlerën e njerëzve sipas këpucëve dhe kostumit që mbanin. Sot, jeni ju ai që mbetët pa strehë. Në emër të kompanisë suaj, e tërheq padinë.
Në rreshtat e fundit, Elsa mbuloi fytyrën me duar dhe doli me vrap nga salla. Bujari qëndroi i ngrirë, duke parë në zbrazëti. Imazhi i tij i fryrë u shemb brenda një seance të vetme.
Një vit e gjysmë më vonë.
Arlindi drejton një nga projektet më të mëdha të holdingut tonë. Është bërë më i përmbajtur, më i sigurt, me një vështrim të prerë që nuk lë vend për dyshime. Në krah ka Fjollën, një vajzë që punon në një strehë për fëmijë në qytet. Ajo e sheh me një ndjenjë të pastër, pa llogari të fshehta — ndryshe nga të gjitha ato që dikur i afroheshin për interes.
Vila madhështore e Bujarit u sekuestrua për shkak të borxheve dhe iu dorëzua bashkisë. Sot, në sallonet me dysheme mermeri, ushtrohen djem e vajza nga familje të zakonshme. Zhurma e topave dhe e të qeshurave ka zëvendësuar heshtjen e ftohtë të dikurshme.
Sa për Bujarin, ndaj tij u hap çështje penale për manipulime financiare dhe shmangie tatimore. Elsa punon si arkëtare në një market 24-orësh buzë autostradës, duke u përpjekur të mbajë veten me të ardhura modeste.
Ndërsa unë rri në verandën e shtëpisë sime, në një karrige të vjetër lëkundëse. Në filxhan kam çaj të fortë, të zakonshëm. Nuk kam më nevojë t’i dëshmoj askujt peshën time në këtë botë. Forca e vërtetë nuk qëndron te pasuria apo kostumet e shtrenjta. Ajo qëndron te aftësia për t’u larguar në heshtje nga një tryezë ku je fyer, duke e ditur se ndërgjegjja jote është e pastër dhe se njerëzit e tu janë të sigurt. Asnjë xhaketë, sado e shtrenjtë, nuk e ndryshon këtë të vërtetë.