— Atëherë jetoni këtu sa të doni. Por kjo nuk e bën shtëpinë tuajën, — shtoi ajo me një ton të prerë.
Fjolla Frashëri rrëmbeu çantën dhe doli me hapa të shpejtë nga kafeneja. Sapo preku trotuarin, ndaloi dhe thithi me etje ajrin e akullt të mbrëmjes, sikur të përpiqej të shuante zjarrin që i digjte brenda. Pas pak çastesh, edhe Erion Marku doli pas saj.
— Fjollë, prit…
Ajo u kthye vrullshëm.
— Çfarë të pres? E dëgjove çfarë tha nëna jote? Po përpiqet të më marrë shtëpinë!
— Nuk po ta merr… thjesht u shpreh keq. Le ta sqarojmë me qetësi…
— Qetësi? Erion, ajo e ka planifikuar këtë prej një viti! U zhvendos këtu pikërisht që më pas të kërkonte të drejta mbi apartamentin tim!
— Po e ekzagjeron. Mami ka qenë gjithmonë pak e çuditshme, por nuk është njeri i keq. Ndoshta mund të gjejmë një zgjidhje…
— Çfarë zgjidhjeje? — zëri i Fjollës u drodh nga zemërimi, ndërsa lotët i ngjiteshin në grykë. — E kupton ç’po ndodh? Ajo do të vendoset aty dhe nuk do të largohet më. Do të më tregojë si të sillem në shtëpinë time dhe do të sillet sikur i takon me të drejtë.
— Mos i shohim gjërat kaq zi… të flasim me të pa tension.
Tri ditë rresht në shtëpi mbretëroi një heshtje e rëndë. Nexhmije Pepa sillej sikur asgjë s’kishte ndodhur: përgatiste mëngjesin, ndiqte serialet dhe i tregonte fqinjës për “vilën tonë”, duke përdorur me vetëbesim shumësin. Fjolla kthehej vonë dhe dilte herët, vetëm për të shmangur përplasjet. Erioni përpiqej të ndërmjetësonte, të zbutte skajet e mprehta, por çdo përpjekje i dukej e kotë.
Të enjten në mbrëmje, kur Fjolla hapi derën, gjeti në kuzhinë një skenë të papritur: një lloj “mbledhjeje”. Në tryezë ishin ulur Nexhmije Pepa, Erioni dhe një burrë rreth të pesëdhjetave, i panjohur për të. Përpara kishin disa dokumente të shpërndara.
— Ah, Fjollë, erdhe në momentin e duhur, — tha Nexhmija me një buzëqeshje të tendosur. — Ky është Mentor Curri, mik i vjetër, avokat. Do të na ndihmojë t’i rregullojmë gjërat siç duhet.
— T’i rregullojmë cilat gjëra? — pyeti Fjolla, me një zë që përplasej si kamxhik.
— Po mendoja… — Nexhmija uli zërin sikur po ndante një sekret. — Meqë jetojmë bashkë, duhet të formalizojmë të drejtat e mia mbi banesën. Mentori thotë se mund të bëjmë një akt dhurimi për një pjesë të saj, ose të paktën të më regjistrojnë këtu. Ka disa alternativa ligjore.
Fjolla e vendosi ngadalë çantën në dysheme. Brenda saj, diçka u këput përfundimisht.
— Erion, — foli qetë, pothuajse në pëshpëritje. — Zgjidh. Ose nëna jote largohet nesër nga apartamenti im, ose unë depozitoj kërkesën për divorc.
— Fjollë! — ai u ngrit në këmbë. — Je në vete?
— Jam më në fund e kthjellët. Shtëpia është në emrin tim. Vila është në emrin e të treve. Në rast ndarjeje, apartamenti më takon mua, ndërsa nga vila marr të paktën një të tretën. Ndoshta edhe gjysmën, nëse vërtetoj se kam investuar më shumë. Ti do të mbetesh me nënën tënde — dhe me përgjegjësinë për të gjetur një vend për të jetuar.
— Fjollë, ti po… — tentoi të ndërhynte Nexhmija, por ajo e preu:
— Ju lutem, mos ndërhyni. Po flas me bashkëshortin tim. Erion, pres vendimin tënd.
Mentor Curri mblodhi me nxitim letrat, duke murmuritur se momenti nuk ishte i përshtatshëm për diskutime të tilla. Nexhmija u zverdh.
— Bir, — tha ajo me zë të dridhur, — nuk do ta lejoni të më flasë kështu. Jam nëna jote. Gjithçka e kam bërë për ty…
— Mami, mjaft tani, — Erioni fërkoi tëmthat. — Fjollë, mos vendos nga inati. Ta diskutojmë pa emocione…
— S’ka më asgjë për të diskutuar, — u përgjigj ajo duke marrë çantën. — Ke kohë deri nesër në mbrëmje. Ose e shoh nënën tënde duke bërë gati valixhet, ose unë shkoj te avokati im. Vendos.
Ajo u mbyll në dhomën e gjumit dhe u hodh mbi krevat pa i hequr rrobat. Zemra i rrihte aq fort sa dukej sikur trokitjet dëgjoheshin përtej murit. Nga korridori depërtonin zëra të mbytur: ankesat e përvajshme të Nexhmijes dhe fjalët shpjeguese të Erionit.
Pas afro një ore, dera u hap lehtë. Erioni hyri dhe u ul në cep të shtratit, pa e parë në sy.
— Ajo thotë se pas divorcit nuk do të kesh ku të shkosh, — tha me zë të ulët. — Se do të pendohesh. Se apartamenti qenka pasuri e përbashkët.
— Shtëpinë e kam blerë para martesës, — foli Fjolla pa hapur sytë. — Dhe kjo provohet lehtë. Madje jam këshilluar me avokat që kur nëna jote nisi të…