Ai që vetëm pak orë më parë kishte thurur plane për ta zhveshur nga çdo pasuri, tani përpiqej të hiqej si viktimë e pafajshme.
Fjolla foli me zë të ulët, por të prerë:
— Harrove ta mbyllje telefonatën sot pasdite. E dëgjova deri në fund bisedën tënde me nënën.
Krenar Jakupi u ngrit drejt, si i goditur nga një rrymë elektrike. Një hije frike i kaloi në sy, por u përpoq ta mbulonte me një buzëqeshje të sforcuar.
— Ke keqkuptuar gjithçka, — tha me nxitim, duke iu afruar tavolinës. — Ishte thjesht një muhabet kot me mamin, disa fantazi pa vlerë.
— Fantazi për mënyrën si do të më bindnit të transferoja pronat në emrin tënd? — u ngrit edhe Fjolla. — Për dokumente të falsifikuara? Për një sëmundje të sajuar?
— E dashur, qetësohu, — hapi krahët ai, sikur donte ta përqafonte. — Ne jemi familje! Si mund t’u besosh këtyre marrëzive?
Ajo bëri një hap pas. Edhe në atë çast ai vazhdonte të gënjente pa u skuqur, duke e parë drejt në sy.
— Mblidhi gjërat dhe largohu, — tha ajo ftohtë. — Apartamenti është i imi, e kam blerë para martesës. Këtu nuk ke më vend.
— Nuk më nxjerr dot jashtë! — shpërtheu ai. — Jam burri yt!
— Ish-burri, — e korrigjoi Fjolla. — Kërkesa për divorc është dorëzuar. Dokumentet janë gati.
Krenari nisi të endet nëpër kuzhinë, duke kërkuar me dëshpërim një argument shpëtimi. Maskës së bashkëshortit të kujdesshëm i kishte rënë përfundimisht ngjyra.
— Mirë pra, po deshe luftë, luftë do të kesh! — bërtiti. — Do të kërkoj gjysmën e kursimeve të tua. Ta shohim kush do të qeshë në fund!
— Provoje, — u përgjigj ajo qetësisht. — Çdo pasuri është e para martesës. Kursimet e mia janë në llogari biznesi prej vitesh.
Ai heshti. E kuptoi se loja kishte mbaruar.
Brenda një ore doli nga banesa me një valixhe të vetme. Po atë mbrëmje, Fjolla thirri një bravandreqës dhe ndërroi të gjitha çelësat.
Procedura e divorcit përfundoi shpejt. Krenar Jakupi mori vetëm një shumë simbolike dëmshpërblimi.
Një muaj më pas, para derës së Fjollës u shfaq Majlinda Basha. Qante, lutej për falje, betohej se gjithçka kishte qenë ide e të birit.
— Bijë, zemra ime, — ngashëreu ajo. — Të kam dashur si fëmijën tim! E di që nuk jam njeri i tillë!
— Tani e di shumë mirë çfarë jeni në të vërtetë, — tha Fjolla, pa e ftuar të hynte brenda.
— Por ishim familje, — këmbënguli gruaja. — S’mund të mbajmë të paktën një marrëdhënie? Gjithmonë të kam konsideruar si vajzën time.
Fjolla tundi kokën ngadalë.
— Familja nuk tradhton, — u përgjigj, dhe mbylli derën.
Të nesërmen ndërroi numrin e telefonit. Në rrjetet sociale bllokoi të gjithë të afërmit e ish-burrit. Majlinda Basha mbeti pa mbështetjen financiare me të cilën ishte mësuar, ndërsa Krenari përfundoi duke marrë me qira një dhomë në një apartament të përbashkët.
Fjolla vazhdoi përpara, duke ndërtuar jetën e saj mbi themele më të forta. Tashmë e dinte sa kushton në të vërtetë besimi dhe sa e domosdoshme është të mbrosh kufijtë e tu, pa lejuar askënd t’i shkelë.