“Nëse s’të pëlqen, mbledh plaçkat dhe ik!” — Erioni ia thotë me përbuzje, ndërsa Arjana qëndron e ngrirë në prag

Atmosfera ishte e neveritshme dhe plot padrejtësi.
Histori

— Do t’i lë, — u përgjigj Arjana me qetësi të plotë. — Madje do të të lë edhe udhëzimin e atij preparati që sapo gëlltite bashkë me salcën e kosit.

Vetullat e Erionit u ngrysën menjëherë.

— Çfarë po flet kështu?

— Të kujtohen pikat që t’i dha mjeku para ca kohësh? — ajo anoi lehtë kokën, sikur po sqaronte diçka krejt të zakonshme. — I përzjeva në sallatë. Një sasi goxha të konsiderueshme. Duke qenë se i shoqërove me pije të fortë dhe me gjithë atë yndyrë… besoj se pas dhjetë minutash do të përjetosh diçka që s’harrohet lehtë.

Dhoma u zhyt në heshtje. Nga jashtë depërtonte vetëm zhurma e gomave mbi asfaltin e lagur.

Gentiani uli ngadalë pirunin mbi tavolinë, pa guxuar të fliste.

Ngjyra në fytyrën e Erionit nisi të zbehej me shpejtësi. Ai e dinte shumë mirë efektin e atij ilaçi nga hera e kaluar. Barku i dha sinjalet e para paralajmëruese. Një gurgullimë e turpshme theu qetësinë e dhomës së ndenjjes.

— A je në vete? — nxori me vështirësi, duke u kapur fort pas cepit të tryezës. Në ballë i dolën pika djerse.

— Jam mëse në rregull. Dhe dua të mbetem kështu, — u shkëput Arjana nga muri dhe bëri disa hapa përpara. — Nesër, në përvjetorin e mamit, mos harro t’i thuash të zgjedhë me kujdes çfarë ha në restorant. S’i dihet kurrë.

Ai tentoi të çohej vrullshëm, por një dhimbje e mprehtë e përkul. Me bërryl përplasi një kanaçe bosh, që u rrokullis me zhurmë në dysheme.

— Gentian… — psherëtiu i kërrusur. — Dëgjo, thirr një makinë… Unë po shkoj në “dhomën e mendimeve”. Shpejt!

U largua me hapa të çrregullt, duke rrëshqitur me çorape nëpër korridor. Një derë u përplas, pastaj u dëgjua kërcitja e shulit.

Arjana hyri pa nxitim në dhomën e gjumit. Mbylli valixhen, mori pallton e thatë nga varësja dhe e veshi. Kur doli në korridor me bagazhin, miqtë e burrit po vishnin këpucët me ngut, qartazi të padëshiruar për të parë fundin e kësaj skene.

Jashtë, shiu kishte pushuar. Ajri mbante erë lagështie dhe asfalt i freskët. Ajo ndjeu për herë të parë pas shumë kohësh se merrte frymë lirshëm. Kapi fort dorezën e valixhes dhe u drejtua nga bulevardi. Telefoni i vibroi — mesazhi i parë nga vjehrra për festën e nesërme. Arjana e rrëshqiti njoftimin pa e hapur. E priste një mbrëmje e qetë me shoqen, çaj i nxehtë dhe një fillim krejt tjetër, i shëndetshëm dhe normal.

Mes Nesh