— Nëse përçmoni kaq shumë punën time të përditshme, atëherë nuk kam ndërmend t’ju njollos më duart fisnike me paratë e mia. Që nga ky moment, të gjitha investimet e mia tërhiqen.
Fjalët i shqiptoja ngadalë, prerë, sikur po vulosja një kontratë të re.
— Duke filluar nga nesër, faturat e dritave e të ujit, shërbimi i pastrimit, rroga e kopshtarit dhe e rojeve do të paguhen nga ju vetë. Jam e bindur se do ta gjeni një mënyrë për ta kthyer pasionin për baletin në të ardhura, sidomos kur të mbërrijnë faturat marramendëse të gazit në dimër.
Vendosa mikrofonin me kujdes në cep të tryezës. Kastriot Kovaçi u ngrit vrullshëm edhe një herë.
— Klea, prit! Nuk e ke seriozisht! S’mund të na lësh kështu!
— Jam më se serioze.
E vështrova drejt në sy. Me një lloj habie të qetë kuptova se brenda meje nuk kishte mbetur as hidhërim, as pendesë. Vetëm një ndjesi çlirimi të pastër, të kthjellët si kristali.
— Ti je i lirë të qëndrosh këtu dhe të vazhdosh të qeshësh me batutat brilante të nënës sate.
U ktheva dhe u drejtova për nga dalja me hapa të vendosur.
Sapo dola në shkallët e larta prej guri, mora frymë thellë. Ajri i freskët i natës mbante aromën e dheut të lagur dhe të pyllit përreth. Për herë të parë pas shumë kohësh, mushkëritë m’u mbushën me lehtësi.
Nxora telefonin dhe formova numrin e drejtorit tim financiar. Zilja zgjati disa sekonda më tepër se zakonisht.
— Mentor, mirëmbrëma. Më fal për orën e vonë, — thashë, ndërsa zbrisja ngadalë drejt shtegut të kopshtit. — Nesër në mëngjes rishiko të gjitha kontratat që lidhen me familjen e Kastriotit. Blloko çdo transfertë automatike drejt llogarive të tyre. Ndalo menjëherë pagesat për çdo shërbim që ka të bëjë me këtë vilë jashtë qytetit. Asnjë qindarkë më tej.
Në anën tjetër u dëgjua zhurma e faqeve që ktheheshin. Mentor Nushi, si gjithmonë, ishte ende në zyrë.
— Klea, urdhrat do t’i përgatis pa vonesë, — u përgjigj ai me tonin e tij të qetë. — Por kam frikë se situata nuk është kaq e thjeshtë sa duket. Nuk mund ta lëmë pronën në mëshirë të fatit.
U ndala në vend.
— Ndoshta nuk i kushtove rëndësi hollësive ligjore kur i shpëtuam nga falimentimi, — vazhdoi ai. — Tre vite më parë banka kërkoi garanci të forta. Ne jo vetëm shlyem kreditë e tyre, por blemë edhe pasurinë e lënë peng. Ligjërisht, kjo vilë dhe toka përreth figurojnë në bilancin e kompleksit tonë bujqësor. Janë pronë jote personale, si pasuri komerciale. Nëse ndërpresim ngrohjen dhe heqim sigurinë, godina do të dëmtohet dhe vlera e saj në treg do të bjerë ndjeshëm.
Papritur më erdhën ndër mend dosjet e shumta që Mentor më sillte për firmë mes kantierëve të serrave të reja.
Atëherë isha aq e lodhur, sa dokumentet i shfletoja vetëm sa për të parë shumat, përpara se të vendosja firmën. I besoja plotësisht financistit tim të palëkundur. Për mua, ato ishin thjesht shpenzime të radhës për mirëmbajtjen e tekave të familjarëve të burrit tim.