Në moshën tuaj, edhe një gjysh me para bën punë, mjafton të paguajë.
Nuk ia ktheva. E vështrova pa u trazuar, me atë qetësinë që e nervozonte edhe më shumë. Prisja vetëm të kalonte pagesën. Duart i kisha të palëvizshme. Zëri nuk më dridhej. E dija se pas pak minutash, gjithë ajo mendjemadhësi do t’i përplasej në fytyrë si mur.
— Mirë, ta shohim, — tha Gresa Prifti dhe futi kartën në terminal. — Tani do ta marrim vesh nëse ka vërtet para aty, apo është thjesht plastikë për t’u dukur. Këto lloj kartash sot i gjen edhe nëpër qoshe.
Pajisja lëshoi një sinjal të shkurtër. Pagesa u krye.
Gresa nxori kartën, hodhi sytë mbi faturë dhe fytyra iu rrudh menjëherë, sikur të kishte kafshuar një limon të papjekur.
— Merreni, — mërmëriti, duke më zgjatur kartën bashkë me kuponin. — Ndërroni rrobat. Fustanin po jua paketoj.
U ktheva te kabina e provës. E hoqa fustanin me kujdes, vesha sërish rrobat e mia dhe dola. Ndërkohë, Gresa e kishte futur blerjen në një qese elegante me logon e butikut. Megjithatë, as nuk u përpoq të buzëqeshte, as të thoshte një “faleminderit”.
— Ja ku e keni, — ma shtyu qesen përtej banakut. — Ejani prapë, nëse ju del pensioni. Ose nëse gjyshi tregohet bujar.
E mora qesen në dorë dhe e pashë drejt e në sy.
— Gresa, — thashë me një ton të ulët e të qëndrueshëm. — Sa kohë keni që punoni këtu?
Ajo ngrysi vetullat dhe kryqëzoi krahët mbi gjoks.
— Ç’ju duhet juve kjo?
— Thjesht po pyes.
— Tre vjet, nëse ju intereson kaq shumë, — u përgjigj me një thumbim. — Tre vjet që rri këtu. Po pastaj?
— Pra, tre vjet, — pohova ngadalë. — E kuptoj. Më thoni, ju e dini kush është pronarja e këtij butiku?
Pyetja sikur e bezdisi. Ajo shtrembëroi buzët.
— Sigurisht që e di. Më parë e kishte Mimoza Marku. Pastaj ia shiti dikujt tjetër. Pronaren e re nuk e kam parë kurrë. Me punët merret Zhaneta Hysa, administratorja. Po ju pse pyesni?
— Ku ndodhet tani Zhaneta Hysa? — e pyeta.
— Në magazinë. Po kontrollon mallin e sapoardhur. Pse, doni të ankoheni? — Gresa qeshi shkurt, me përbuzje. — Për çfarë do ankoheni? Unë s’ju bëra asgjë. Ju shita fustanin, mora pagesën. Gjithçka sipas rregullit.
— Ju lutem, thirreni, — i kërkova.
— Po ç’ju duhet administratorja? — Ajo rrotulloi sytë. — Zhaneta Hysa është e zënë. Ka punë plot. Nuk ka kohë të flasë me çdo plakë që hyn këtu.
— Megjithatë, thirreni.
Gresa shfryu me nervozizëm, por nxori telefonin dhe formoi një numër.
— Zhaneta, këtu është një kliente që kërkon të flasë me ty. Po, tani. Hajde pak, të lutem, se po rri këtu dhe nuk po largohet. Po, në sallë. Mirë.
E mbylli telefonin dhe më hodhi një vështrim sfidues.
— Do vijë. Por po humbisni kohën kot. Unë nuk thashë asgjë të tillë. Madje jam shumë e sjellshme. Pyetni klientet e tjera po deshët.
Unë nuk fola. Qëndrova pranë banakut, me qesen e fustanit në dorë. Sytë m’u ndalën te vitrina. Përtej xhamit binte borë, ndërsa njerëzit nxitonin secili në punët e veta. Një ditë dimri krejt e zakonshme. Një dyqan krejt i zakonshëm. Por pas pak, brenda tij, gjithçka do të ndryshonte.
Pas rreth një minute, nga pjesa e pasme doli një grua rreth të dyzetepestave, me kostum gri të prerë seriozisht, një dosje në dorë dhe lodhje të dukshme në fytyrë. Ishte Zhaneta Hysa. Administratorja.
E kisha takuar vetëm një herë, një muaj më parë, kur nënshkrova kontratën e blerjes së butikut. Por ajo nuk më njohu. Atëherë mbaja syze, flokët i kisha të mbledhur në një topuz të rreptë dhe kisha veshur një kostum të errët zyrtar. Tani flokët i kisha të lëshuar, isha me xhinse, pulovër të butë dhe grim të lehtë. Një pamje krejt tjetër.
— Mirëdita, — tha Zhaneta Hysa me mirësjellje, megjithëse dukej paksa e kujdesshme. — Si mund t’ju ndihmoj?
— Mirëdita, — iu përgjigja. — Doja të dija nëse Gresa Prifti flet gjithmonë kështu me klientët.
Administratorja u vrenjt dhe e ktheu menjëherë shikimin nga shitësja.
— Çfarë ka ndodhur? Gresa, pati ndonjë problem?
— Asnjë problem! — shpërtheu Gresa. — Unë fola normalisht me të! Ajo po kapet kot pas fjalëve!
— Më quajti plakë, — thashë qetësisht, duke e parë Zhanetën drejt në sy. — Madje më propozoi të më përcillte deri te dera, sepse, sipas saj, unë nuk i përshtatesha këtij butiku.