— Po e bën më të madhe nga ç’është, — ia ktheu Ledioni. — Mami kërkon vetëm pak rregull.
Arjana bëri një lëvizje të lodhur me dorë dhe u kthye në dhomën e saj. Nuk kishte më kuptim të shpjegonte.
Nga ajo ditë, grindjet u shtuan dhe ajri në shtëpi u rëndua gjithnjë e më shumë. Mimoza Hysa sillej sikur ajo të ishte zonja e shtëpisë, Arjana mbyllej çdo ditë e më tepër në vetvete, ndërsa Ledioni përpiqej të qëndronte mënjanë, por në fund, si gjithmonë, dilte në krah të së ëmës.
Të shtunën situata shpërtheu. Arjana kishte marrë një porosi shumë të rëndësishme: faqen zyrtare të një kompanie ndërtimi. Duhej ta dorëzonte brenda mbrëmjes; përndryshe rrezikonte të humbiste klientin dhe pagesën. Ishte një projekt i madh, me shumë hollësi, që kërkonte përqendrim të plotë.
U ngrit në orën shtatë, piu shpejt një kafe, u mbyll në dhomë dhe u ul para kompjuterit. Koha kaloi pa e ndier fare. Punoi pa pushim, nuk doli as për të ngrënë mëngjes, ndërsa telefonin e la pranë vetes me ekranin poshtë, që të mos e shpërqendronte asgjë.
Rreth mesditës, faqet kryesore pothuajse i kishte përfunduar. I mbetej vetëm të rregullonte pjesën e fundit të faqes, të kontrollonte pamjen në celular dhe ta ngarkonte të gjithë projektin në server. Arjana u shtri pak në karrige, fërkoi qafën e mpirë dhe mori telefonin për të parë mesazhet e punës. Pikërisht atë çast dera u hap me aq forcë, sa u përplas pas murit.
Në prag qëndronte Ledioni, me fytyrën të skuqur dhe grushtet të shtrënguar.
— Çfarë po bën, ke hyrë në grevë?! — bërtiti ai. — Mami po këputet vetëm, s’ia del dot, ndërsa ti rri këtu e merresh me telefon!
Arjana e fiku ngadalë ekranin dhe u kthye nga i shoqi. Për disa sekonda e vështroi në heshtje, sikur të mos ishte e sigurt se e kishte dëgjuar mirë.
— Çfarë the?
— Thashë boll u sorollate! — ia ktheu Ledioni me zë të ngritur. — Mami është në këmbë që në mëngjes, gatuan, pastron, rregullon shtëpinë. Kurse ti je ulur këtu dhe luan me telefon!
Arjana u ngrit nga karrigia. Zëri i saj doli i ftohtë, i prerë:
— Nuk po luaj me telefon. Po punoj. Kam pesë orë pa u ngritur nga vendi, mbi një projekt urgjent që sjell para në këtë shtëpi.
— Ç’punë na qenka kjo?! — Ledioni bëri një gjest përçmues me dorë. — Rri në internet gjithë ditën! Punë e vërtetë është kur shkon në zyrë, si unë. Ti je shtrirë rehat në shtëpi dhe, për më tepër, guxon të kundërshtosh!
— Unë fitoj po aq sa ti! — Arjana ndjeu zemërimin t’i ngjitej në fyt. — Nga porositë e mia paguhen faturat, ushqimet, rrobat. Apo mendon se paratë bien vetë nga qielli?
— Mos më ngri zërin mua! — ulëriti Ledioni. — Je egoiste! Mendon vetëm për veten! Për ty familja nuk ka asnjë vlerë!
— Familja? Cila familje? — Arjana iu afrua një hap. — Nëna jote komandon gjithçka këtu, më poshtëron mua, ndërsa ti i mban anën asaj. Kjo nuk është familje, kjo është torturë!
— Je mosmirënjohëse! Mami mundohet për ne, do vetëm të na ndihmojë!
— Ajo nuk ndihmon, ajo pengon! Fut hundët në punën time, në gjërat e mia, në jetën time!
Në atë moment, në dhomë hyri Mimoza Hysa, duke fshirë duart me një pecetë kuzhine.
— Ç’po ndodh këtu? Ledion, bir, a është gjithçka në rregull?
— Mami, Arjana po bën skandal, — u ankua ai menjëherë, me një ton krejt tjetër.
— E dija! — Mimoza Hysa ia nguli sytë nuses me ashpërsi. — As respekt për më të vjetrit, as respekt për burrin! A e di ti fare si duhet të sillet një grua? Detyra e gruas është ta mbështesë burrin, të mbajë shtëpinë, jo të rrijë gjithë ditën para kompjuterit!
Arjana ndjeu sikur diçka brenda saj u këput përfundimisht. Të gjitha fyerjet e mbledhura, lodhja, nervat dhe poshtërimi shpërthyen në një çast të vetëm.
— Mjaft! Kaq ishte! Dilni të dy nga banesa ime!
Ra një heshtje e rëndë. Ledioni dhe Mimoza Hysa mbetën të ngrirë, duke e parë Arjanën si të mos e njihnin.
— Si the?! — Ledioni ishte i pari që erdhi në vete.
— Thashë: dilni jashtë! — foli Arjana qetë, por pa asnjë lëkundje. — Kjo është banesa ime. Imja! Unë jam zonja e kësaj shtëpie dhe unë vendos kush jeton këtu.