se cili kishte mashtruar kë. Mora letrat nga tavolina dhe, me një lëvizje të ngadaltë e të matur, i shtyva drejt cepit, pikërisht para burrit tim që ishte tkurrur në karrige.
— Ja ku e ke preventivin tënd “të anuluar”. Dyzet e pesë mijë Lekë vetëm për materiale, nga ai miku yt i artë. Ndërsa këto janë faturat e mia: pesëmbëdhjetë mijë Lekë për gjithçka, bashkë me transportin. Dhe këtu janë edhe pesë mijë Lekë nga xhaxhai Tahir Dushku për pompën tënde “të vdekur”.
U ndala për disa çaste, duke parë si Dritan Kastrati ulte sytë dhe nuk dinte ku t’i fshihte.
— Pra, me pak fjalë, Dritan: ndihma jote e paçmuar do t’i kushtonte familjes sonë tridhjetë mijë Lekë humbje të pastër.
Ai mbeti duke parë shifrat me një vështrim bosh, si prej qelqi. Buzët i lëviznin kot, sikur po përpiqej të nxirrte ndonjë justifikim, por fjalët nuk po i bindeshin.
— Dritan… domethënë ti deshe t’i merrje Arlinda Gjonit gati trefishin, nëpërmjet shokut tënd? — pyeti Flutura Frashëri me zë të ulët.
Ajo, që gjithë mbrëmjen e kishte pasur në majë të gjuhës fjalën “burrë”, për herë të parë nuk gjeti vend ku ta ngjiste.
Pa armën e saj kryesore, djalin gjenial e të pagabueshëm, vjehrra shtrëngoi buzët aq fort sa iu bënë si një rrudhë e vogël e thartë, pastaj ktheu kokën mënjanë. Në botëkuptimin e saj nuk kishte mënyrë për të mbrojtur një mashkull që ishte kapur kaq trashë në mburrje, në hile dhe në shpërdorim parash.
Unë u ngrita, mbështeta pëllëmbët mbi tavolinë dhe e pashë burrin drejt e në sy.
Pastaj i mblodha me kujdes të gjitha letrat, futa faturat e mia në një dosje plastike transparente dhe, bashkë me to, edhe preventivin e famshëm të anuluar.
— Këto do të ruhen këtu, në dosjen “vendime burrash”. Për kujtesë. Që herën tjetër, kur të të vijë dëshira të më japësh leksione si jetohet, ta kemi menjëherë tekstin mësimor përpara.
Dritan Kastrati hapi gojën për të folur, por unë e ndala me një gjest të shkurtër.
— Buxheti i familjes nuk do të ushqejë më shokët e tu. Asnjë preventiv, asnjë ustai, asnjë “zgjidhje mashkullore” pa miratimin tim. Do të jesh kryetari i shtëpisë? Shumë mirë, fillo duke qenë i dobishëm, jo dëmtues. Derisa prodhon vetëm fjalë të mëdha dhe vrima në para, do të bësh atë që them unë.
U ktheva dhe hyra drejt shtëpisë. Pas meje nuk u dëgjua as kundërshtim, as ligjëratë e zakonshme për fatin e gruas. Vetëm një frymëmarrje e rëndë, e mbytur nga poshtërimi.
Sapo vura dorën mbi dorezën e derës, nga dritarja shpërtheu përsëri britma gazmore e Rei Tolës, duke i vënë kësaj historie pikën e fundit, të trashë e të pakthyeshme:
— Hero divani! Trego faturën! Trego faturën!