Gjumi i tij ishte bërë i trazuar. Natën kthehej sa në njërin krah në tjetrin, ngrihej për të pirë ujë dhe pastaj qëndronte gjatë pranë dritares, si të kërkonte përgjigje në errësirë.
«Mos vallë ka dikë tjetër?» i shkoi në mendje Elsës.
Dhe ajo ndjeu një boshllëk të rëndë në kraharor.
Një mëngjes, Elsa hapi dollapin e kuzhinës për të marrë disa kavanoza. Dosja nuk ishte aty. Ajo i hoqi një nga një kavanozat, kontrolloi raftet pranë, futi dorën pas enëve, por nuk gjeti asgjë. E mbante mend shumë qartë: Dritani e kishte vendosur pikërisht aty, madje para syve të saj.
Në mbrëmje vendosi të mos sillej më rrotull. Dritani ishte ulur në divan, i përpirë nga telefoni i tij i zakonshëm.
— Dosja me dokumentet e apartamentit është zhdukur, — tha Elsa me zë të shqetësuar. — Ku e ke çuar?
Ai nuk ngriti as kokën.
— Mbase e kam lëvizur diku… Do ta kërkoj më vonë.
Elsa u kthye nga dritarja. Jashtë kishte nisur të binte muzgu. Tashmë ajo nuk kishte pothuajse asnjë dyshim: letrat i kishte marrë vjehrra. Ndërsa Dritani ose nuk shihte gjë, ose bënte sikur nuk shihte. Mbase, më keq akoma, nuk i interesonte fare.
I dukej sikur dyshemeja nën këmbët e saj po hapej ngadalë, pa zhurmë, dhe ajo nuk kishte ku të mbahej.
Atëherë mori vendimin. Priti derisa Melihate Zeneli të shkonte te fqinja për të parë serialin, pastaj u ul përballë Dritanit dhe foli pa e zgjatur:
— Dritan, kemi një kamerë në kuzhinë, pas kutisë së bukës. Nga portofoli im po zhduken para. Çizmet e mia u zhdukën. Dokumentet e apartamentit nuk janë më. Dritan, unë nuk mundem më kështu!
Ajo ishte përgatitur për më të keqen: që ai të dilte në mbrojtje të së ëmës, ashtu si herën me tabletat, dhe që asaj t’i mbetej vetëm të ngrihej e të ikte.
Por Dritani e la telefonin mbi tavolinë. Për herë të parë pas shumë javësh, e pa drejt e në sy. Pastaj ktheu ekranin nga ajo.
— E di për kamerën, — tha ai qetë. — Mamaja më tha se e kishte vënë, gjoja për të të mbikëqyrur ty. Atë mbrëmje hapa aplikacionin dhe pashë se nuk ishte një pajisje, por dy. E dyta ishte në kuzhinë. Kam tri javë që shoh regjistrimet.
Elsa nuk e kuptoi menjëherë çfarë po thoshte. Ndërkohë, ai kishte nisur ta kthente videon pas. Në ekranin e vogël u shfaq kuzhina e tyre. Ja Melihate Zeneli që hapte portofolin e Elsës mbi tavolinë, nxirrte kartëmonedhat dhe i fuste në xhep. Në regjistrimin tjetër, të kapur nga kamera e dytë, ajo dilte jashtë duke mbajtur në duar çizmet e nuses së djalit.
Më pas u shfaq kërkimi i dokumenteve: raft pas rafti, kavanoz pas kavanozi.