— Përshëndetje, zonja Bleona Hasani. Me bravën nuk ka asgjë që nuk shkon. Thjesht çelësin jua ka dhënë një njeri që nuk banon këtu dhe nuk ka asnjë të drejtë të vendosë për këtë apartament.
— Ç’janë këto shaka pa kripë? — Bleona Hasani ngriti zërin e fyer dhe rregulloi shallin e mëndafshtë rreth qafës. — Hana më tha qartë se ju ishit njoftuar. Unë kam regjim të rreptë shëndetësor, duhet të shtrihem menjëherë. Dhe shpresoj që për drekë të keni marrë lepur fshati. Nga ai i dyqanit nuk mund të ha.
Pikërisht atë çast ashensori dha një tingull të lehtë dhe dyert u hapën. Në korridor doli vetë Hana Nushi, e ardhur posaçërisht për të mbikëqyrur vendosjen e mikeshës së saj. Sapo pa se e përzgjedhura e saj ende qëndronte mbi tapetin e derës, me fikusin pranë dhe valixhet rrotull, fytyra e vjehrrës mori menjëherë ngjyrë të kuqe të ndezur.
— Elvana! Ç’është ky teatër që ke ngritur këtu? Pse e lë një grua të nderuar të presë në korridor, në mes të rrymës?
— Hana Nushi, sipas rregullave të mikpritjes, i zoti i shtëpisë duhet t’i japë mysafirit gjithmonë më të mirën! — shpalli Bleona Hasani me ton solemn, e sigurt se kishte mbështetje të plotë nga krahu i duhur.
— Zonja Bleona Hasani, ky apartament është imi, — iu përgjigja unë me një buzëqeshje sa më të sjellshme. — Nuk ju kam ftuar të jetoni tek ne dhe nuk kam dhënë pëlqim për një gjë të tillë.
— E pacipë dhe materialiste! — çirri zërin vjehrra.
Ajo nxori gjoksin përpara, si një pëllumb qyteti gati të futej në betejë për një copë buke të tharë.
Pas meje, në korridorin e hyrjes, qëndronte Gentian Cani. Nuk thoshte asnjë fjalë. Vetëm dëgjonte me kujdes se si e ëma i shpjegonte mikeshës së vet se rehatia e saj vlente më shumë se qetësia e të birit.
— Hana Nushi, mos i shpenzoni nervat kot, — bëra një hap përpara dhe e drejtova shikimin nga mysafirja me valixhe. — Zonja Bleona Hasani, kam vetëm një pyetje të thjeshtë dhe krejt logjike për ju. Ju jeni shoqja më e mirë e vjehrrës sime, apo jo?
— Natyrisht! Kemi dyzet vjet miqësi! — pohoi ajo me krenari, duke drejtuar shpinën.
— Shumë mirë. Hana Nushi ka një apartament të mrekullueshëm me tri dhoma. Në njërën fle vetë, e dyta është dhomë pritjeje me një divan të shkëlqyer, ndërsa e treta është bibliotekë, ku ruan koleksione revistash të vjetra. Atëherë, pse shoqja juaj më e mirë ju dërgoi të banoni te nusja e djalit, në një apartament me dy dhoma, ku unë do të detyrohesha ta zhvendosja burrin tim në një divan të fundosur dhe pastaj të laja edhe rrobat tuaja? Pse nuk ju strehoi në shtëpinë e saj, në atë dhomë të lirë dhe komode?
Bleona Hasani u kthye ngadalë drejt mikeshës së saj. Tani vëmendja e saj ishte ngulur vetëm te Hana Nushi.