mbante në raft verëra të zgjedhura si për koleksion, porosiste këmisha të qepura sipas trupit dhe sillej sikur luksi ishte një e drejtë e tij e lindur. Arjana Cani i duronte të gjitha. Ajo i thoshte vetes se Flamur Basha po kalonte një periudhë të vështirë, se njeriut “krijues” i duhej kohë për të gjetur veten dhe se, në fund të fundit, martesa mbahej me mirëkuptim, durim e mbështetje.
Mendimi për të blerë një shtëpi jashtë qytetit kishte qenë i saj. Arjana ëndërronte një kopsht të vetin, mbrëmje të qeta në verandë, ajër pa zhurmë makinash dhe mundësinë për t’u larguar, qoftë edhe për fundjavë, nga nxitimi i Tiranës dhe era e asfaltit të nxehur. Për tre vjet me radhë ajo kishte vënë mënjanë çdo lek që i tepronte. Kursimet vendosën t’i mbanin në depozitën bankare të Flamurit, sepse banka, për shkak të një pakete të vjetër page që ai kishte pasur dikur, u ofronte klientëve “premium” një normë interesi më të lartë. Arjana, e mësuar ta shihte burrin si njeriun e saj më të afërt, nuk e çoi ndër mend se po fuste kokën në rrezik.
Në tryezë ra një heshtje e rëndë, e sikletshme. Dëgjohej vetëm përplasja e pirunëve me pjatat prej porcelani.
— Pra, ju u këshilluat mes jush dhe vendosët, — tha Arjana ngadalë, pa ia ndarë sytë të shoqit.
— Po, domethënë… kështu doli më mirë, — Flamuri u përpoq të dukej i qetë, por sytë i lëviznin pareshtur dhe e tradhtonin. — Të lutem, mos ta prishim festën tani. Më vonë do t’i tregoj të gjitha llogaritë, Mimoza Marku do t’i kthejë pak nga pak lekët sapo Ilir Nushi të marrë veten. Më hedh edhe pak verë?
Arjana u ngrit pa thënë asnjë fjalë, mori shishen bosh dhe u drejtua për në kuzhinë. Nuk pati ulërima. Nuk pati skena. Ajo nuk ishte nga ato që shpërthenin kot; ishte mësuar të merrej me shifra, prova dhe fakte.
Të nesërmen, sapo Flamur Basha doli për një tjetër takim të pakuptimtë “networking”, Arjana hapi laptopin e tij. Ai nuk vendoste kurrë fjalëkalim. Besonte se mendimet e tij gjeniale dhe mesazhet që shkëmbente nuk kishin vlerë për askënd; ndërsa gruan e konsideronte tepër të zënë me kontabilitetin e saj për t’u futur në punët e tij.
Ajo hyri në aplikacionin bankar përmes faqes në internet, sepse fjalëkalimi ishte ruajtur në shfletues. Pamja që iu hap para syve e bëri të gëlltitej me vështirësi. Depozita ishte mbyllur dy javë më parë. Të gjitha kursimet, plot 4 600 000 Lekë, ishin kaluar në llogarinë e Mimoza Markut, me përshkrimin: “Ndihmë materiale për të afërm”.
Arjana printoi çdo ekstrakt. Pastaj kontrolloi postën elektronike të Flamurit dhe gjeti korrespondencën me një agjent imobiliar. Doli se garsonierja në një pallat të ri ishte zgjedhur tashmë, madje të nesërmen Mimoza duhej të firmoste kontratën kryesore të shitblerjes, duke paguar shumën e plotë nga llogaria e saj.
Ndjesia e tradhtisë iu përplas në trup si goditje fizike. Sikur dikush t’i kishte ardhur pas shpine dhe t’i kishte marrë frymën me një grusht në stomak. Arjana shkoi në kuzhinë, mbushi një gotë me ujë të ftohtë dhe e piu me një frymë. Për vite të tëra kishte mbajtur mbi shpinë një burrë të papjekur, kishte bërë sikur nuk e shihte përtacinë e tij, kishte paguar tekat dhe kapriçot e tij; ndërsa ai, pa iu dridhur dora, kishte marrë frytin e mundit të saj të rëndë dhe ia kishte dhuruar së motrës. As respekt. As mirënjohje. Vetëm një bankomat i përshtatshëm, që për herë të parë po refuzonte të punonte si më parë.
Po atë ditë Arjana shkoi te një jurist. Kastriot Dushku, dikur punonjës i prokurorisë dhe tashmë avokat i njohur për çështjet familjare, firma e të cilit merrte prej pesë vitesh shërbime kontabiliteti nga Arjana, e dëgjoi me kujdes dhe shqyrtoi dokumentet e printuara.
— Është situatë e ndyrë, por jo e pashpresë, — përfundoi avokati, duke trokitur lehtë mbi tavolinë me stilolapsin e shtrenjtë. — Paratë e krijuara gjatë martesës konsiderohen pasuri e përbashkët. Kalimi i një shume kaq të madhe pa pëlqimin tënd mund të kundërshtohet. Megjithatë, do ta ndërtojmë ndryshe strategjinë. Apartamenti ku banoni tani është blerë gjithashtu gjatë martesës?
— Po, por kredinë e kam paguar unë nga llogaria ime e biznesit si sipërmarrëse, — u përgjigj Arjana. — Flamuri, gjatë gjithë këtyre viteve, nuk ka hedhur asnjë lek.
— Shumë mirë. Do të paraqesim padi për zgjidhje martese dhe pjesëtim pasurie. Brenda kësaj kërkese do të theksojmë se bashkëshorti ka disponuar në mënyrë të pandershme fondet e përbashkëta, në vlerën rreth katër milionë e gjysmë Lekë. Do të kërkojmë që kjo shumë t’i llogaritet si pjesë e tij në ndarjen e pasurisë.