Fjalët e Gerdës vazhdonin t’i bien në vesh Arbenit si pikë helmi: “Je thjesht qiramarrës në shtëpinë tënde”, “Ndaju dhe do gjesh më mirë, ndërsa apartamenti mbetet në familje”. Hana nuk kundërshtonte. Heshtja e saj nuk buronte nga pafuqia, por nga një plan i matur me kujdes. Kishte angazhuar një avokat, pa i treguar askujt, dhe priste momentin e duhur.
— Mami… — zëri i Arbenit u drodh papritur, i hollë e i çjerrë. U ngrit me vrull dhe shkoi drejt dhomës së gjumit. — Ajo po mbledh gjërat tona. Tonat! Këmishët e mia, parfumet e tua…
Gerda Kastrati mori një gllënjkë shampanjë, duke tundur gotën me përçmim.
— Le t’i marrë plehrat. Muret janë ato që kanë vlerë. Dhe muret janë me ne. Apartamenti është regjistruar tashmë në emrin tonë. Le të nxjerrë kujtimet, po deshi.
Megjithatë, në fund të fjalisë së saj u ndje një dridhje e lehtë pasigurie. Ajo iu afrua derës së dhomës. Brenda, Hana po vendoste me kujdes në një kuti albumin familjar — atë me fotografitë e dasmës, ku buzëqeshja e saj dikur shkëlqente e paprekur.
— Çfarë po bën?! — bërtiti Gerda. — Kjo është e imja! S’ke asnjë të drejtë!
Hana u kthye ngadalë. Fytyra e saj ishte e qetë, pothuaj e butë. Sytë, të kthjellët e të ftohtë si ujë mali.
— Gerda Kastrati, Arben Xhafa… shijojeni shampanjën. Ju kanë mbetur rreth pesëmbëdhjetë minuta për t’u ndier pronarë të “shtëpisë” suaj.
— Çfarë po nënkupton? — Arbeni u afrua, i zbehtë. — Dokumentet janë firmosur. Çdo gjë është e rregullt. I kam parë vetë…
— Ke parë atë që doje të shihje. Si gjithmonë.
Ajo nxori tabletin nga çanta dhe hapi një dosje elektronike. Në ekran u shfaqën kopje dokumentesh.
— Ja “miratimi për rikonstruksionin” që pretendohet se e kam nënshkruar tre ditë më parë. Dhe këtu është akti origjinal i noterizuar, ku specifikohet qartë: “Transferimi i 2/3 të së drejtës së pronësisë mbi apartamentin…”. Shikoni datën. Dhe firmën.
Arbeni u përkul mbi ekran, sytë i lëviznin me ankth. Fytyra iu shtrembërua.
— Kjo është mashtrim! Unë s’kam firmosur gjë të tillë!
— E ke firmosur. Atë mbrëmje kur festoje me konjak “suksesin” e marrëveshjes me firmën e Gerdës. Ishe aq krenar që më kishe hequr gjysmë milioni lekë… ndërsa unë thjesht shtova edhe një fletë tjetër në grumbullin e dokumenteve për firmë.