Makina e Teutës hyri në oborr me një lëvizje të vetëkënaqur, sikur edhe ajo të ishte pjesë e një skenografie të menduar mirë. Ajo doli vrullshëm nga sedilja e shoferit, e ngarkuar me qese të stërmëdha nga supermarketi — me sa dukej, kishte sjellë furnizime për “festën e hyrjes” së Fjollës. Fytyra i rrezatonte triumf, një lloj krenarie të vogël, shtëpiake, sikur sapo të kishte realizuar ndonjë plan të zgjuar.
Pikërisht në orën që ishte premtuar, pranë trotuarit u ndal një makinë gri e errët, të cilën e njoha menjëherë. Shabani zbriti i pari: i gjatë, flokëthinjtë e thinjur, qëndrim i drejtë, me një xhaketë lëkure cilësore që i jepte autoritet. Pas tij, nga një automjet policie që u afrua menjëherë, zbriti oficeri i zonës — një kapiten i ri, trupfortë, me uniformën që i rrinte si e derdhur.
U përshëndetëm shkurt. Shabani më hodhi një vështrim të qartë drejt derës metalike të hyrjes dhe, pa humbur kohë, u nisëm brenda. Ngjitëm shkallët deri në katin e katërt.
Ai shtypi butonin e ziles dhe e mbajti të shtypur disa sekonda. Nga brenda studios u dëgjuan menjëherë mjaullima të shqetësuara macesh. Në korridor ushtuan hapa të nxituar, të zvarritur. Mekanizmi kërciti dhe dera u hap me vrull.
Në prag u shfaq Teuta, me një robdishan shtëpie plot ngjyra. Në dorë mbante një spatul druri nga e cila pikonte vaj. Buzëqeshja iu shua në çast sapo më pa pranë një burri serioz dhe një polici me uniformë.
— Arjana? Ç’është kjo komedi që ke sajuar? — shpërtheu ajo, duke u përpjekur instinktivisht ta mbyllte derën, por Shabani vendosi këmbën me çizmen e rëndë në prag dhe e ndaloi pa asnjë përpjekje.
— Zonja, — tha ai me një zë të prerë, që më përshkoi me mornica, — unë jam qiramarrësi i ligjshëm i kësaj banese. Kontrata është e regjistruar sipas rregullave. Ju keni hyrë pa të drejtë dhe keni prekur pasurinë e tjetrit.
Nga pas shpinës së saj u duk Fjolla, flokëshprishur, me një mace të kuqe të shtrënguar fort në gjoks. Në ajër ndihej tashmë era e rëndë e rërës së tualetit të kafshëve.
— Mami, kush është? — pyeti ajo me zë të dridhur.
— Kapiten Shaban, — u prezantua oficeri, duke bërë një hap përpara. — Është bërë kallëzim për hyrje të paligjshme dhe vetëgjyqësi. Dokumentet e pronësisë janë në dorën e pronares dhe identiteti i qiramarrësit është verifikuar. Ju kërkohet të lironi menjëherë ambientin. Në të kundërt, do të detyrohemi të hartojmë procesverbal sipas nenit 330 të Kodit Penal për vetëgjyqësi, si dhe për vjedhje me thyerje nëse konstatohet mungesë apo dëmtim i sendeve të zotërisë.
Ngjyra iu zhduk menjëherë nga fytyra Teutës; u bë si hi. Dora me spatulën iu var poshtë pa forcë.
— Çfarë vjedhjeje?! — briti ajo me një zë të hollë, duke u kapur fort pas kornizës së derës. — Kjo është shtëpia e djalit tim! Jemi familje! Arjana, thuaju të largohen menjëherë!
— Banesa është në emrin tim, Teuta, — iu përgjigja qetësisht, duke ia ngulur sytë që i lëviznin të pasigurt. — Dhe unë nuk ju kam dhënë leje të hyni. Keni pesëmbëdhjetë minuta për të mbledhur gjërat. Më pas, Shabani do të kontrollojë çdo send. Nëse në laptopin e tij ka qoftë edhe një gërvishtje të vetme, do të shkoni të dyja në komisariat për deklarime.
Duhej parë paniku që pushtoi studion. Fjolla vraponte nga një cep në tjetrin, duke futur macet në transportues plastikë me një shpejtësi marramendëse, ndërsa ato ulërinin. Në nxitim e sipër, ajo përmbysi një qese me ushqim të thatë mbi linoleum; kokrrizat u shpërndanë kudo. U përkul t’i mblidhte me duar që i dridheshin, duke i shtyrë dhe përzier mbi dysheme me lëvizje të çrregullta, sikur të përpiqej të fshinte gjurmët e një gabimi që tashmë ishte bërë i pakthyeshëm.