Mes Nesh - Histori të vërteta nga jeta e përditshme - Page 2

“Mos më thirr ‘Besnik’! Nëna ime po shuhet, ndërsa ty s’të bëhet vonë!” tha ai me zë të rëndë, teksa rrëmbeu xhaketën e vjetër nga varësja

010.3k.

“Po ti? E mban atë karrierën tënde si flamur e s’të hyn gjë tjetër në sy.” tha vjehrra me përçmim, ndërsa Elvana heshti dhe nisi të zbrazte qeset

03.3k.

“Unë nuk jam bankomat” tha ajo me ftohtësi, duke e lënë Klajdin i ngrirë në vend

03.1k.

“Është si ujë” — Lindita Dervishi e shtyu pjatën mënjanë dhe trokiti me lugë në buzë të saj

02.7k.

“Donika, po ti ndihmove?” pyeti Teze Shpresa, duke lënë Donikën e rraskapitur në heshtje

03.7k.

“Po ta them hapur: ose nëna ime vjen të jetojë me ne, ose unë shkoj tek ajo. Përfundimisht.” tha Ledioni i vendosur, Hana uli revistën pa fjalë

03.5k.

“Era ime, mos e merr për keq, por Arlindi është rritur tashmë, kurse Anxhela vetëm, me foshnjën në gji, nuk ia del dot” — tha vjehrra me ton të prerë, duke vënë biletën pranë sheqernicës

02.6k.

“Nuk është për njerëz si ne” tha Afërdita me zë urdhërues, duke ecur ngadalë dhe vështruar çdo cep të apartamentit

01.8k.

“Nëse e ke shitur shtëpinë pa më marrë leje, nuk kam për të ta falur kurrë” tha Elira me zë të dridhur, duke mbetur e ngrirë teksa shikonte oborrin plot njerëz

03.4k.

“Tani më përket mua” — Vesa ma shtyu letrat në fytyrë, kërkonte firmën dhe shtëpinë e fshatit

06.6k.

“Këtë nuk kemi ndër mend ta hamë” — tha Teuta Prifti, duke shtyrë pjatën me rosën e pjekur dhe lënë tryezën në një heshtje të rëndë

02.8k.

“merr mamin tënd të dashur dhe zhdukuni të dy sa më larg prej meje” — tha Elsa Dervishi qetësisht në korridor, duke mbyllur llogarinë e përbashkët dhe duke e lënë Arlindin të ngrirë me qesen në dorë

02k.

“Pra, sipas jush, unë qenkam barrë në këtë shtëpi? Mirë atëherë: që sot secili paguan për veten” — tha qetësisht Eriola Rexha, duke shtrënguar çelësat në pëllëmbë dhe sfiduar zërat në kuzhinë

02.9k.

“Marsel Elezi, më thuaj që nuk është ai djathi që kushton dy mijë Lekë” — tha Elira duke vendosur qesen mbi stol

01.8k.

“Ku janë çelësat e shtëpisë sate në fshat? Nëna ime do të banojë atje” shpalli bashkëjetuesi, duke prishur atmosferën e përvjetorit dhe lënë Arjanën pa fjalë

04.2k.

“Ti, mosmirënjohëse e ndyrë! E pavlerë!” — Ylvije hyri në apartament si furtunë, zëri i saj i mprehtë shpërtheu me akuza

03.9k.

“Po. Kam gjetur dikë tjetër” tha ai, ndërsa ajo vendosi duart mbi tavolinë dhe pa qoftet që ftoheshin

05.5k.

“Që nga kjo mbrëmje, në këtë shtëpi do të kemi buxhete të ndara” shpalli Arben Pano duke vendosur pirunin buzë pjatës me solemnitet

01.3k.

“Sot mirënjohja vuloset shpejt në pasaportë.” tha Mimoza Petrovna, duke mbajtur pasaportën me dy gishta si një qese me peshk të prishur

02.2k.

“Zyrën ta lironi nesër para drekës” — tha Arlind Qosja me një buzëqeshje të ftohtë, ndërsa ajo vendosi filxhanin dhe mori telefonin

02.4k.